DE LEGLTIMA. 4 45XLI. Quatenus tamen pa ctum juratum renunciantem non obſttin-gat,laté docet Hieron. Gabr. Rom. lib. 6.concl.. n. 8.ufque ad fin, ubi caſum Jura-menti vi extorti, item Doli, enormiſſimæ læſionis& fimiles excipit,quos i-bidem vide. Unicum noto cafum, Si pater filiam, quæ renunciayit, in teſta-mento heredem inſtituat, ea non obſtante juramento, patri rectè ſuecedit,arg. c. clam inter. z ibi: Mon enim videtur,& c. X. de renunciat. Andr. Geil. z. oſ. 148.n. 11. Mynſ. cent. 2. obſ.. n. 2.3& fég.cenfetur enim pater inſtituendo filiam, re-nunciatio nem etiam juratam remififfe. Bald. in fin. n. i5. C. de pact. Sa lices. in l.pactum quod dotali. 5. n.5. in fin. C. de pact. Marant diſßut. 10. num. 35. Geil. d loco. Utcnim renunciatio illa tum demüm valida eſt, fi pater confenfum prabuerit,Cagnol. in l. ſin.n. 56. C, de pact. fic quoque requiritur, ut pater in voluntate fuaperfeveret, Anton. Gabr, Rom,. lib. 3. co neluſ: tit de jur dot. reg. 1. fa llent. 3 n. 26. VaſS.de fücceß creat, 5. 8. n. iz. Beuſt. ad l.. n. 22 6. ff de jure jur. qu mutatà filię renun-ciatio plane cvaneſcit. Et facit huc pulchrumargumentum à fimili, quodhabet gl. in e. ad noffram.in verb. probarent,& c. de jureſurand. Si debitor, qui ſol-vit uſuras, jura vit, fe cas non repetiturum, tùm juramentum illud folidume(t,& non potcít repetere, nifi à juramento rela xctur, poteſt tamen petereipfo creditore volente, Eſt& alia ratio, quia talis renunciatio de fucceffio-nc non teſtamentaria, fed ab Inteftato intelligitur, Filia etiam, que renun-cia vit bonis paternis, maternis non intelligitur renunciá(Te,neq; etiam fra-ternis; renunciationcs enim filiarum, cüm ſtricti juris fint, extra cafum re-nunciationis non extenduntur. l- tres fratres. 35. ff de pact. Hine Dec, conſil. 230.n. 3& conf: 66 n. 1. ait, quód filia, quæ renunciavit hereditati maternæ, nonprohibetur iuccedere fratri, qui maternam here ditatẽ adiit, quia non am-pliüsagitur de matris hereditate. Unde etiam heredi, ſi poſt aditionem he-reditatis& apprehenſionem poſſeſſionis ab ea ca dat, rei vindicatio com-petit, non hereditatis petitio. Bart.& commun. D. ec.

XLII. Difficilis& perplexa eft quæſtio, Utrüm foemina femel à ſue-ceſſio ne exclufa, perpetuo exclufa cenfeatur? Hzc inquam quæſtio ardua& difficilis eft,& à Dd. in utramq; partem exagitata, de qua vide Geilium2.06f.148. ubi tres cafus ponit: primum in materia feudali: fecundum inmateria ſtatutorum: tertium in materia renunciationis, Harim. Piſt. lib.2.J. 36.& ſeq Rofentb. de fed. c. J. concluſ. 97. Mynſ. cent. S. obſ74. n. S. Schbneidvy.de fend. it. de ſucceſ; am. n.50. Author Sym phorem ſupplic Cam tom. 2.9. 1. fol. 128.vor. 21. Borc holt. de fed. c.. n 36& ſc7.& plures alios, qui partim negativam,partim affirmativam propugnárunt.Nos, quantum renunciationis,in quojam verfamur,punétum attinet, cum Geilio d. obſ 148. n. 10. affirmamus,, fi-liam per renunciationem ſucceſſionis paterna nö cenſeri perpetuo exclu-ſam, ſed tantàm quoufque ſuperſunt maſculi: proinde, fi fratres, quorumfavore fa&ta c(t renunciatio, patre adhuc ſuperſtite e vita decedant, filia,non obſtante renunciatione, ad ſucceſſio nem patrisadmittitur: excludienim non debet filia renuncia as, niſi ſuperſit perſo na, quæ ex præſumptapatris defuncti voluntate excluderet renunciantem, alle gat hald. in l. pactumdotali. n. 3. C. de colas, Salicet. in l. pactum quod dotali. 15. n. 5. circa fen. C. de pa GL.&ita etiam ait concludere Marant. diſp. 19. n. 5.& ſe per rationem, quò d talisrenuꝝn ciatio fa cta cenſeatur favore maſculorũ& intelligatur re bus fic ſtan-tibus, text. in uemadmodum de jure ſur. Limitationes& ampliationes circahunc renünciationis ca ſum apud eundem d loco videre licet.

XLIIL Unicum adhuc quoad renunciationis, quæro, An

3