Buch 
Volumen VI[-VII] disputationum politico-historico-iuridicarum : in quo de protectionis sive advocatiae in et extra sanctissimum Romano-Germanicum Imperium moribus priscis & hodiernis recepto iure ...
JPEG-Download
 

262 Ds CITATIONE|gemere litigant. ult. Et eft duplex,privata,vel publica,fecundüm W/efemb.in paratit. de in jus vocand. PRIV ATAM vocat,cütp Kis privatim citatur do-mi; ut cüm minifter publicus adit ipfam adverſarim,& cum, ut vo cant,in faciem citat, Reform. Nor. fol. 6. interpretatur, vn 6er augen laden. undexoritur alia diviſio, ut alia citatio dicatur ficri ad faciem, alia ad domum.Illa fit ad præſentes, qui(c: fui copiam præbent. Hæc ad abſentes, qui aliofc: loco morantur. De hac eſt textus in Reform. Nor. Vnd ſoll ein jeder Fron:oder Landpot feinen befehl dem jenigen/ fo er fürpent/ vnd in deſſelben abweſen feinerHaußfrawen/ oder verſtendigen Kinderen/ vnb dem Haußgeſind anſagen/ oder daniemand vorhanden/ den naͤchſten Nachbauren/ feinen habenden befehl anzeigen/mit benennung der Partheyen/ von denen das fürpot geſchehen/ vnd heſtimmung desRechtstags/ darinn er in Gericht erſcheinen fol. Unde dicit Tuſch, Card.con-cinf.practic. concluſ. z 49. hanc citationem jure communi non valere, nifiquando citandus perfonaliter non eft repertus, ideó debere mentionemficri per nuntium, qui Tuſch. allegato loco hanéad domum citationem ele-gantiffime deſeribit. Pus. 1 caM,qua fc:publice fit, aut affixis citationisliteris, aut per praeconem, quod Proclama dici folet, que fimiliter ut Edi-&alis citatio non nifiin contumaciam interpoſito 3o.dierum fpatio per-mittitür, quod tempus conſuetudine& arbitrio judicis(ut in Edi&ali ci-tatione) coat&tari poteft aut per campanam, vel tubam. Ejusmodi moremhabuifle veteres Romanos oftendit nobis Johannes Ro ſinus AntiquisatumRomanar.lib.9.c.30. cujus hæc ſunt verba: Qui de cenſoribus cla ſſicum adcomitia centuriata redemptum habent, uti cürent eo die, quo die comitiaerunt in artec, ela ſſi cus canat: tune circumqᷓus muros& ante privati hujusceT. Quin ii Trogi fcelerati hominis oftium canat;& ut in campo primaluce adſit. Et Plutarchus in Gracchis ait: Moris cft Romanis, ſi quis capitisanquiſitus non adſit, cornicinem fummo mane ad fores ejus venientemclaſſico evocare, neque priùs de co judices ſententias ferre.(c) utidilatoriæ exceptiones ez dicuntur, quz ad tempus nocent,& tem porist dilationem tribuunt, C. 10. de except, ita dilatoria citatio ca cít, que Reo injudicium vocato, nec comparere volenti, ad tempus quafi nocet, ut ect in(68. de jud.& definitur ab Iliconc Um mio in fua diſp. de cit. 5 G 12. quód fc:- fimplex citatio emittatur absque præciſa comparitionis comminatione,& ulterioris termini denegatione,& dicit: quod in hac citatione hac ferformulà utamur: Daß er den 10. Meyen erſcheine/ vnd Klaͤgerem auff feine geführteKiage antworte,(D) Idem Ummius d loco ait, hanc citationem ita con-cipi, ut præciſam citatio nem citato imparet, ulteriori omni citatione de-negatà;& hanc eſſe formulam: Daß betlagter den N. erſcheine/ ſo jhme hiemit7 ywnerſtrecklich/ vnd alſo peremptoriè angeſetzt. Item, Welcher jhme hiemit vor dener ſten/ anderen/ dritten/ vnd endtlichen Gerichtstag vnd atfo peremptoriè genandt.Et Ulpian. in lo de jud. de ea loquitur, quód omnem perimat diſputatio-nem, h. e., ultra non patiatur Adverfarium tergiverſari ubi in hac& præcc-dentibus duabus legibus videtur approbare Up., ut quafi per duos gra dusad peremptorium Edictum feu peremptoriam citationem aſcendatur.Sed aliter Dd. hoc interpretantur, Andr.Gayl.inprimis /i.1.0f.53.dicens,Jura ad peremptorium introducendum trinam citationem non requirere,fed fufficereunicum terminum, fi tantum terminus contineat, quantumtrina citatio. Et Arnold. de Reyger diſp. 2.6.9. citationem Edictalem propriedici peremptoriam citationem, qua tribus edictis, vel unum pto bus,quando