$zu In Jus VoCATIONE, 271reant coram provinciali Judicio; fed iſta nó funt ma nifeſta& notoria, de-bent ergo alle gari: idq; fervat notiſſima confuetudo Germania. Si quis au-tem citatus fucrit in eundẽ dicm& terminum ſimul, à fuperiore& inferio-re Magiftratu; cui comparere habebit neceffe? Secundüm rei circumſtan-tiam utriq;: vcluti fi fuperiori imme diatè ſubeſt, coram eo com parebit; fiſe cus, coram inferiori. Reyger diſp. 2.. 10. Sicut& citatus à diverfis Judicibusin eundem dicm,& coram ncutro com parens, ab utroque punitur. Myn-ſing. obſ. 8 cent. 6. Quid in duobus Judicibus paribus, quando vidclicet uno& codem tempore citent? Citatus alteri pre altero gratificari poterit, nificauſæ circumftantia, gravitas, vel levitas aliud voluerit, Reyger d. loc.(E) Quemadmodum enim libellus ideó edi jubctur, ut Reus poflit fcire,utrüm cedere,an contendere debcat:l.1.de edendo. ita citatio ad cum potifli.müm finem dirigitur, ut vocatus ad defenfionem có mceliüs fe poflit pra-parare; igitar etiam propter deliberationem, Rcoà tempore inſinuatæ ci-tationis 20.dierum induciæ conceſſæ funt. Novell. 53..3. 5. 1. Et hoc jureNoyvellarum, quo terminorum conftitutio 30. dierum, wii ſupra intellectumin C 5. in 6 requiſſiro, fic& in reliquis, tem pus deliberationis tem ori termi-norum accommodandurn erit.(c) PniMus eſt litis-pendentia,h. e. Citationis effectus cít talis, ut cà peractâ, nihil noviin lite inchoaridebeat. Hinc quæritur: An citatus ab uno]udice, poſtea coram alio Judicecita nte rcípondere teneatur? Negatur, fi videlicet citatus coram altero:femel comparuit,velifte Judex aliquem actum judicialem propter contu-maciam forían in Reum exercuerit; hoc etenim ca(u litis-pendentia indu-cta eſt.l. 8. S. 7. c. de re milit., SECuNDus jurisdictionem perpetuat, de-legati etiam. c. 0. de offic. e» pot jud. delcg. Dioare nus ad l. 6. de ſurisdict. Quoadjus Civ,, exiſtimant gloſſa in d./. 6.& i6; Br. n. i3. jurisdictionem non cita-tione, fed litis conteftatione perpetua ri. l. 5. ffrem ratam baberi. Sequarta-men in hoc Duarenum& jus Canon. Citatio autem talis effe debet, uta ctualiter executioni fuerit demandata,& fit etiam valida, five dilatoria,five peremptoria. TER TIUS præſcriptionem interrumpit. Varie hic Dd,ftatuunt, Socin.de cit. art. 27. n. 46. adco verum putat, ut& fimplicem veldilatoriam citationem, unicam præſcriptionem interrumpereexiftimet.Alii opinantur, tüm demüm citationem præſcriptionem interrumpere,fi libelli tenorem contineat. Quidam ambigunt,qualis præſcriptio effe de-beat: afferunt enim, 30. aut pſurium ann. præſeriptio nem citationeinter-rum pi, lz. l.7. C. de præſcrip. 30. vel 40.ann. mod præſcribens fuerit in malafide; non autem 10. vel 0. ann. prefcriptionem, hic enim adhuc litis con-teítatione opus eſſe volunt. l. 18. de Rh. 1.5.6.1. C. de recept. arb. Negant intriennali ufucapione litis conteſtationem, multó minüs folà citationecam interrumpi, l. 2. ¶ fen. pro emptore. l.2.pro donato, Ummius contra hosomnes ftatuit, nullam præſcriptionem citatione, fed demum ſubſecutamlitis conteſtationem reſcin di. Mediam cum M efenbecio in pararit. de in usvocand. amplector ſententiam,& ad omnes interrum pen das præſcriptio-nes, litis conteſtatio ne opus eſſe puto: non autem ad longiſſimi temporispreferiptionem, quz maximé de actionibus eft conftituta, Citatio autemfit omnium actionum inftituendarura principium, meritó'etiam carumpræſeriptionem interrum pit. Nec verum puto, quod dictum eſt, in triennaliuſucapione litis conte(tatione non eſſe Opus,& moveor per textus l. 25.5.7.de per hered. L.2. C. de annal. except. de cæteris liberẽ conce dens. Qu A870,
rem