T

Ds ParNCIPIIS Juris.:.. 319quarum Par M A continet officium erga DE uu, qua dicitur Religio feu

"Pictas, quà menti hbumanz in primá creatione inſita eft juſtitiæ, volunta-

tis ae eſſentiæ DEI fufficiens cognitio,& erga ipſum tanquam parentem& archite&atorem,animi obedientia& gratus obfervantiz cultus. Qualisnatura lux cffulfit in homine primo, diviná imagine& effigie przdito.

27. SECUNDA TABULA continet officium hominis erga proxi-mum, Natura enim inter homines tanquam confanguincosab uno ho-mine ortos, arctiſſimam cognationem inſtituit, l 3. de ſuſt& jur, mutuam.que(imul affectio nem& dile&ionem proximi animis hominum inſtilla-vit. Unde naturá aurigante focietatem amamus; ita ut citra focietatemfolitarie vivere, effe Ariſiſot.. Pol. aut Dx t fit, aut beſtiæ; ob quam caufamfermo etiam homini à natura tributus eft, Hinc concorditer vivimus, l3.in fin.d.tit. Fidem ſervamus, li. in princ.ff.de pa&l.L.2. C. de tranfa&, Matrimo-nium caſto& pio amore, proctcandæ ſobolis,& individuá divini hu-maniduc juris communicatone conjunctim vivendigratiá contra himus;ſimplicem fornicationem, communionem uxorum,& polygamiam dete-ftantes: Parentum perfona nobis ſan cta eft& honeſta, l. 9. de öbfeq. par.&pair. præſt. illorumd; qui parentum loco nobis ſunt: Prom ove mus tamenin cafu dubio magis Patriz ſalute, l. 19.../. ff. de capi.& boſilim. re ver/ l. I. 5. 5.de ventre in poff. mitt, Parem us Rcipublicæ,(cujus quandam fpeciem etia inftatu inno centiæ futuram fuiffe, adfirmare non dubito:) Itemad gratitu-dinem, fcu gratiam obligamur,/.25. 5. conſuluuit. ff de hered pet. Et generaliterillud natum nobiscum principium obfervamus& cuftodimus: Qu onTIBI NON VIS FIERI, ALTERI NS FRCERIS. Quibus plané con-fentiunt tria noftri Juris praecepta, quz jubent, ut Honefte in hac focietatecivili vivamus: Ne lædamus alterum: Cuiq; fuum tribuamus.DD.ad 3.Inß.de iuff.e» jur. Denique omnes virtutes,& quicquid perfe bonum, ho-neftum& utile eft, illud huic legi,rationi& naturz conyeniens eft. Inpri-mis vers hzc erat Nature primzvi& perfecti hominis prærogativa, quò dficut anima Macro coſmi(ive magni Mundi; ita hominis, quem Micro.coímum Fhilo ſo phi appellant, anima& ratio pro effentia fua naturali in-vincibiliter dominabantur corpori, appetitui,& bruti animi partibus aliis,Hujus incorruptæ naturæ hæc erant bona accidentia& confequentia;quód omnes homines æquales erant quo ad ſtatum, l. 3& 4. de juſi&, jur.Quód omnes liberi& fui juris, 32 ffde RI. G. 2. Inſt: d J. NG. e C. Quòdcrat communis rerum participatio& focietas,Ls.de j.& J. Maith. S. v. 2. e&x6. x3.& proinde omnia animalia capientis, q. z Inſiit de R D. Pſalm. 8. v. S.&fe2. Quz illius perfectæ naturæ accidentja, nobis tam indignis in hoc de-pravato nature ftatu pro utilitate& neceſſitate facilé reftringi vel adimipoffe,ex hodierno ufu videmus, Vide de bisce preceptis plura apud Benedict.NV inckler.lib. 2. princip. juris Dn. Befold.de princip.gur, 0. 9.10.& 11. NV efembec,inPar. f de juſt& jur. Schneidevvin. Myuffngermm, aliosd, Interpretes ad zit. Inſtit. deJ-N.G. er.

28, Talis fuit perfe&a& integra natura in primo homine Adamo: inquà perfe&ione fi remanſiſſet, nos jp ſius poíteri omnes veré beati ac fcli-ces, in perfecta obedientia erga Deam,& vitz integritate erga homines,fimplici illo& abſoluto Bono, divinz Natura cófortio frueremur. UndeInno centiæ ftatus quibusdam hoc]us vocatur. Verüm cüm Adamus Pro.toplaítus nofter turpiffimo la pſu Legem fibi à Dco di&am inſtin u Ser-

tt