:|

Edouardustertius.— 387

lauros vnà cum alíis milítíae exercenda caufa ire: fed res celarí non potuit,Joítur de fratrís adventu Petrus rex quí nil effe quod id temporis pertí,meíceret, cogítabat, certíor factus, fuis fubito diffifus viribus,animo valdeínfirmo,inter manendi fugiendique confilium, deficítur, quippe qui rec fugam neccertamen expedire iudicabat:ad vltimum tamen cüm exercítum pà^ratum non haberet, quo(taret contra, placuit falutem fuga quzrere: fic ad Edouardum príncipem V uallíz ín Aquitaníam profugit, eic auxilium fup.plícíiterímplorat.Henrícus interea regnum à defénforíbus vacuum occupat,fíéqueregem dicit.Petrus ín Aquítaníam fugiens, fecum tulít partem thefaw;6 ri, quam ad manus habuít,quo fe íuuaret:X filías tris fimul duxit, Beatrícem,Conftantíam,& Ifabellam, quas ex María Padilla reginae pellice senuerat,vnà cum filio nomine Alphonfo. Hos filios fua autorítate legitimos anteadeclarauerat,tufIerátque à populo eoloco haberí,períndeac fi nothi non e£fent.Sed Alphonfus pauló ante patrís fugam, mortuus eft.Ex Blanchavxorefilia ducís Borboníenfis,Petrus nullos futtulitliberos, quam contia íus, ac fi/ne vlla iufta caufa,ab fe ablegauít,quae non multó poft maerore confecta mortem obíit, Fama tamen tenet Blancham pellicís torí aemula odío concitatamdonaffe virum cíngulo, cui ille comperit vím ineffe magícam, arte cuiufdaniIuda ínfertam,& ob eam caufam, reiectam: quod factum à Petro fauoreni2o avertit Francorum.|Edouardus princeps dolens Petrí vicem, qui fratris proditione reeno deiectus effet, pro fua humanitate, ac gloríz confequendz, cuíus verum euftum habebat,cupíditatejhomínem iuuandum exiltimat: fed ne fibi nimiunifumere vídeatur,(i exulís caufa velitfe tanto bello implicare, prímo quoquedie confert de eare cum Roberto Canolo,& loanne Candío confilium,ac decorum fententíaad patrem ín Angliam fcribit, narrátque Petrum regem pa;tría extorrem ade venifIe rogatum auxilium,& ín anímo habere illum inre:enum reftítuere,(i modo íd ipfefaciendum decernat. Rex Edouardus vbí coonouít Henricum ope Francorum,regnuin Caftella adeptum efTe, ac certum3o habenseum fi regnum diíu obtíneret,eíTe deinceps illorum partes fecuturum;nonnihil etíam motus miferícordía exulís regis, iufsít príncipem id bellummature fufcípere, Prínceps accepto patris relponfo,maiorem ín modum Iztatus e(t, quód oblata effet occafio exercendi militis, quinihil equeatque pacem& otium abhorrens, víx imperio contineri poterat, Poftquam militi fuocauít, ne ftípendio fraudareturà Petro, nihíl cunctatus cum ipfo Petro, pri-müm ín INauarram pergit, vbi Carolum eius tegíonis regem fibi belli(ociumadíungit, quí etfi ín itínere(tatím poft feu volens,noléníve,à Francis interceptus eft: fed ea remínimée retardatus, deínde rectà in Caftellam cum ingentiexercítu contendit, quo incítato aemíne, paucis poft diebus pervenit, cuíus4o adventus fama íam antea prceílerat,multümque timoris hoftibus intulerat:fittamen Anglo obviàm Henricus,& pofitísloco idoneo ad pugnandum cz(tris, fexcentos leuis armaturz equites praemittit, quí hoftem venientem in^terdíu noctüqueinfectando defatigent.Ifti aliquot leuibus praeliis factis, circiter ducentos equites Anglos occídunt. Sedfelix ínítium, tríftís excepit fuccefTus: íam ením INauerretem prínceps pervenerat, vbife Henrícus intra caftra continebat, ciim facta pugnandi poteftate, fuos in aciem duxit, Non re

K tij