quo et baptizatus A. C. 337. certe fada fuiſſet Sylveſtro feptimo annepoſtquam jam mortuus crat. 8. Quód tempore I V. confulatus Con-ftantinus orientis Imperium nondum habuit. 9. Quod Chriftianis pa-cem nondum indulferit. ro. Bellum civile adhuc gerebatur. 11. Quodurbs Conftantinopolis(cujus donationis inſtrumentum meminit) non-dum in rerum natura. 12, Cüm nondü erat ędificata. 13. Quód non Ro-ma à Sylveítro, fed Nicomedizab Euſebio fuerit baptizatus. 14. Quoddenique majus Imperium quàm ipfe babuit, non dona vit. 15. Ipſe PapaPius ie(ante Aeneas Sylvius dictus) ſtolidos dicebatiftos Legiſtas, qui tan-topcre fudarintin diſputando, num ea donatio valeat, qua fa ta fuit nun-quam: cui confentit Nicolaus Cardinalis Cuſan. 46,2. c.3. de concordant. ca-thol. Anton. Archiepiſc. Florent in prin part: biſtor. Felin. in c. folite. fin, extr.de major. C&eαοᷣed. homines Pontificii. quis. adde die ſtatttiche Aufführung derBrſachen/ warumb die Chur: vnd Fürſten/ auch andere Stände der AugſpurgiſchenConfeſſion des Paſts Dij 4. außgeſchrieben vermeintes Concilium/ ſo er gegen Trientangeſetzet/ nicht beſuchen können. An vero hec donatio, ſi fa cta fuiflet, jure va-luerit,&(i valuerit, an jure re vo cari, vel deniq; præſcriptione immemoria-li defendi poſlit: dixi in mea Iſagogica juriſp. p. J. dip. 8. coroll. 5. 6.&. tV
Et vero non eff confentaneum iliud Clementis V. per PontificensImperium translatum effe à Gracis ad Germanos, Clem. un. de jure-. M X. 2»- 2 H.jur. maltà minis illud Innocentii 3 quód ſedi fit Apoffolica trans-ferre Imperium, c.venerabilem.de Elect.& Elect. poreſt. ut maltlefendit. Bellarmin.1. Nam eo tempore Imperii Romani Dominus non fuit Pontifex,quod teſtatur ipfe Les Caroli Magni tempore Pontifex hac ſua ad Caro-lum querelà: Debuiffe fe quidem ad Imperateris fidem& auxilium con.fugere(acceptis fc. vulneribus ab Hadriano fuo prædeceſſore,& auctorebullarum papalium, Po/yd. Vergil. de rerum invent. libß. 8.2.) verüm id pro-picrea facere non potaiſſe, quodab illo plus detrimentiquàm auxilit ex-pectandum fibi effe viderit, 2. Et fi utique habuiffet Imperium Ponti-fer, jam tranſtuliſſet hoc: nam A. C. 77 4. Hadrianus Papa Carolo M.poteſtatem eligen di Pontifices, ordinandique fedem Apoſtolicam, tuminftituendi Archie piſeopos& Epifcopos per omnes pro vincias, conceſſit.d venim. lib. 4. aunnal. ce. Antonin. Chron. zit. 14. p. z. S. 6.& A. C. 7 9 6. Leo 3.cla ves confeſſionis S. Petri& vexillum urbis ad eundem mifit, te te Sigiſ-bers, non ut donaret, fed ut eo ipfo ſubjectionem fuam patefaceret. Eoenim fubje&ionis figno adhuchodie utimur,& vidimus A. C. 1612. dic10. Junii in Francofurtenfibus, cüm D. Matthie Imperatori claves obtule-„unt. laculentiüshoc Leonis fa&nm exprimit Ammonius his verbis: Ro-ga vit Leo ut aliquem exoptimatibus fuis Romam mitteret, qui populumfuum Romanum in fide& ſubjectione per facramenta firmaret. 3. Ad-quiſivit autem Carolus Germaniz m perium armis, haud ſecus ac Nim-rodus Babylonem, Cyrus Perſiam, vel Alexander Graeciam. hoc enimRbegio dicit: Carolus Romá reverfus venit Papiam,ipfamque civitatem ar-mis cepit,& infuper Deſideriam Regem cum uxore ſua& filiaapud the-faurum Palatii, Ibique venientes omnes Longobardi de cunctis civitat -bus ltaliæ, ejus ſeſe ſubdiderunt dominationi, 4. Unde narrat Avenlin,mmmm 2