:TH ^ VI S S J T rt>
'pihyteuta, autplane non, aut sub poena saltem arbitraria, admittitur. vid : .Berlich. decis. 6 %. Clar.i i. ^.emphyteusi. q. 43.«. 3.
137. Sunt tamen haec omnia cum grano iali s accipienda; ut, tum demumnuda interpellatio Domini pro investitura facta , Sc nudus consensos in tra-ditione posleffionis non pariat juslaudemii, si per Dominum steterit, quöminus facta fuerit investitura. Quod si vero , illo in mora non existente, po-stea a contractu discedatur ,id in ipsius fraudem & praejudicium factum estepraesumitur, ideoque non immerito investituram pro completa haberi, lau-demiumque peti poste putamus, argurn. I. injure Civili. 24 .fl~. de condit. & de-■monstr. i. t 6 i.de i^J.c.cum non flut per eum. 66 . de i^J. in sexto. Jung. Hartm.Fist. d. quest. 50. num. 14. Knich. d. c. 4. num. 250. Et vice versa Dominusinvestituram freere recusans, etiam laudemio carebit, & novus emphyteuta,idoneus existens, propria autoritate in postestione manere poterit, d.l. ultim.ibi suscipere minime Dominus voluerit. C. dejur. emphyt.
138. Repetendum autem hicestillud, quod supra th.69. monuimus,nimi-rum tum aemumlaudemium ex investitura deberi,si manus mutatio ex alie-natione praicesterit. Ex quo sequitur, si Dominus primitus alicui, emphy-teusin vel feudum perinvestituram concesibrit, exindelaudemium non de-beri. Neque etiam tunc, si quis simultanee investitus fuerit, quod German.Mit gcsamptcr Hand vocant, de quo vid. Elartm. Pistor. 1 .. 2 . q.20. Add ea,quae latius hic exequiturDn. Frantzk. c. 8. n. 84.
139. Haec de requisitis laudemiorum dicta sufficiant, sequitur forma,.sivequantum eo nomine pratstandum. Quod quidem Jure Civili quinquagesi-mam pretii conventi, sive aistimationis loci, este partem, ex saepe d. l.f. C. deptr. emph. indubium est; Sed.hanc dispositionem ubique fere gentium gene-sali consitetudine abrogatam, & nusquam amplius in usu este, testatur Ant.Fab. de errortb. pragm. dec. 100 .error. 6 . eam tamen adhuc in regno Castellaevigere refert. Ludov.Molin. deJ.&J. trabi, z.diflwt. 459.www.21. & de con-stitutione Anhaltina Knich. de paci, investit, p. 2. c. 4. num. 188. Hodie con-suetudo variat ubique sere, ita ut quantitas interdum minuatur, quemad-modum in quibusdam locis, quoad bona ecclesiastica hereditariae recogni-tionis nomine concesta, Hohe-Livstcr Lchenwaar 2. fi.von roo. Lck,«inc Ichcn»naat 10.9t, laudemii nomine pendi, dicit Knich. d.l. ubi multas alias diver-sas consuetudines recenset. Ita quoque in Lusitaniae Regno quadragesimasolvitur, teste Molina d.l. in DucatuSaxoniae vigesima, Coler, decis. 33. n. 3.in aliis locis decima, in aliis quinta, prout uso receptum, praestanda est, vid.Frantzk. c.i 3. n. 13. drseqq. Imo interdum etiam dimidia pars praestatur,uti in quadam Lusitaniae regione, qux est inter Durium & Minium, inuliteste, affirmat Ludov. Molin. d. I. num. 21. inf. quod tamen ipso sinente ma-ximam iniquitatem sapit. Sed omnes ejusmodi consuetudines nunc exami-nare, instituti ratio non permittit
140. Nobis hic soltem de rei aestimatione sive pretio, cujus quinquagesi-ma parslaudemii nomine exseped. I. ultim. est praestanda, sermo erit. Quod,ut eo distinctius expediamus, primo, quid sub rei appellatione contineatur,& postea, quid pretium sive afiimatio comprehendat, explicabimus.
141. Sub m appellatione omneillud continetur,cujus Dominus directumhabet dominium,& proin jurequoquein emphyteusin concedere potest. Etquidem fundum ipsum emphyteuticum, prout ille primo in emphyteusinconcessus,in hunc y enirc censum,extra dubium est j An vero idem de omni-bus me-