74 2 DISSERTATIO

avunculus & pater adoptivus Justinus Imp. innuit, dum absurdum esse aitssipromiscuis actibus rerum turbentur officia & alii creditum alius subtrahat,& prarcipue Clericis, quibus opprobrium est.fi peritos se velint esse discepta-tionum forensium. /. 23. C d. tejiam. Omnium pulcherrime hoc declarat ca-non 42. Concilii Latcranens. habiti sub Innocentio III. Papa&JCto in-signi, ibi: Sicut volumus ut jura Clericorum non usurpent Laici; ita velledebemus ne Clerici sibi vindicent jura Laicorum. Quocirca universis Cleri-cis interdicimus, ne quis prxtextu ecclesiastica; libertatis suam de cetero Ju-risdictionem extendat, in praejudicium justitiae secularis, led contentusexi-stat constitutionibus scriptis & consuetudinibus hactenus approbati^utquxsunt Cassaris, reddantur Cassari, & qux sunt Dei, Deo recta distributionereddantur. Hinc est, quod potestatum harum altera per alteram adjuvari &conservari debeat, non vero usurpari, ita ut quod nonpraivaleant sacerdotesefficere per Doctrinae sermonem, hoc seculi potestas impleat per disciplinaeterrorem; sicque per regnum terrenum coeleste regnum proficiat, c. princi-pes. 23. q. 5. quam materiam Canonislae vocant implorationem & imperti-tionem brachii secularis, de qua Marta Neap. d.JdlB. p.i.c. 49. & Steph.d-JdiB.l. 3.pit«.r.c.i4.n«??;.i33. Ex-hactenus dictis quodammodo liquet,ecclesiasticis qua ecclesiasticis nullam proprie competere potestatem secu-larem; desivero eam aliquando ratione duplicis personae, ut fuprctthef. 2.monuimus, teneant, nihilominus nchoc quidem respectu classi huic accen-seri proprie poliunt; cum enim dignitates hujus cladis respectu principatusnon officii, patrimonii, non muneris, hereditarie non temporarie compe-tere supra dictum sit, adeoque seculares ad liberos suos succedo res eas trans-ferre soleant, nec iis nisi ex legitimis causis privari • aliud sane de ecclesiasti-cis dicendum' erit, qui fructuarii tantum dispensatores sunt, non puri domi-ni, nec de Jurisdictione seculari, si quam habent,pro arbitrio decernere pos-sunt. Chopp. d. deman.l. 3. ttt: 13. num, 6 . imo quando renunciant Capitulo,sive morte decedunt, protenus in eorum locum alii eliguntur, qui similiterpostea usufr. tantum gaudent, & fructus tanquam stipendium aliquod acmcrcedemlaboris fui capiunt. Ex his issttuv concludo, quod cum ecclesia-stici nec ecclesiasticas necterrrpoTalispotestatis proprietatem habeant,nullusin hac clade locus iis a dignari proprie queat.

[c] Regalesdignitates considerantur vel respectu concedentis,quo sensitdicuntur Pontificis, Imper. Regum,aliorum Principum superiorem non re-cognoscentium. Don. Garsi Masttill. d. Magiflr. t. 4. cap. 2. num. 1. vel respe-ctu eorum, qui eas accipiunt, & ita de communi Feudistarum sententia di-cuntur Ducatus, Marchionatus, Comitatus, 5 cc. & proprie hujusloci sunt.num. 2. Sunt autem Regalesdignitates triplicis generis, vel titulares tantumsineadministratione Lc loco, quando videlicet ab Imper. vel alio Superio-rem non recognoscente bene meritis Comitis, vel alius titulus similis conce-ditur ad honorem tantum, qux ad thej.prox.feq. proprie pertinent: vel cumofficio Scadministratione conceduntur, ut si Pontifex aliquem creat DucemSpoleti, vel Resp. Venetorum suunt Ducem,qui neque de Ducatu investitur,neque in bellicis rebus aliquid auctoritatis habet. Balth. Bonis, d. %ep. Vrnet.ideoquedeeo dicteriumest: Venetorum Ducem pompa & ornatu esse Re-gem, potestate Senatorem, in Urbe captivum, extra urbem (quam Senatusinjustu ei egredi fas non est) reo sive criminoso proximum; uti ex eodemBonis, refert Reink. llb.t. claß.^.cap.v,. Scha; dignitates magis ad proxime

prseed.