DE LEGE. 1047

autem est allegatio de ignorata consuetudine, competens iis, quo sejunctaloca tenent, 3. Praescriptio potestesterespectucertoium, quod consuetudoest respectu aliorum , Balb. intraSl. d.prajcript. part. 1. cap. 12. num. 4. infin.dicitur tamen praescriptio, quatenus pristino juris rigori vel derogat, velcum abrogat,- ita praescriptio dicitur exceptio, quatenus terminata in domi-nii exceptionem prodest; quod utrumque cum non duntaxat de jute prae-scribentis agatur, est insusticiens. Sich. inrubr. C.outc fitlong. conj.num. 23.decennium requirit: longum enim dicitur, quod duravit 10. annos,;» Insti-tut, d.iifuc. in fin. prine. Relp. Id modo decisum & juxta suam materiant esteaccipiendum patet exi. 56 .ff.toc. I. 2. C. d.prtej'. 30. rei 40. ann.t. ij.fi. d.

Ita quod aetas dicatur legitima, non ad eundem annorum numeium est de-finiendum , §. ultim. Inßit. d. ~ 4 tt. tut. I. 2. C.fimat. indem. prom. I. ttlt. C. d.jint.pafis. dicitur quoque legitima post 17. absolute post 25. Pac. cent. 2. huikt,<p.conctufii6. Putat Hackelnt. difintt. jur.can. 2. th.16. ad inducendam consue-tudinem de jur. Can.io. annos sufficere,quandoillainducitur prxter jus,si contra, 40. annos desiderari, sequitur Font. dißtit. Inßit. i.ibej. 33. Resp.Cujus abolendi subest ratio, ejus aliquando observati non supersit respectus*Propius ad probabilitatem accedit Ludov. Molin. d.Jufi..&Jur. tom. 1.trabi. 2. diß>ut. 77. sed eatenus dumtaxat, quatenus difficilius abrogari legesCanonicas ostendit. 4. requiritur, ut actus binarius, scu judicium contra-dictorium interveniat. Resp. ut actus sit binarius, id arbitrium Judicis ingravioribus, Lc iis, qua: sunt levioris momenti, stolide constringeret, refra-gareturque. 1 . 1. C. qute ßt lang. conf. /. 3. C. d. aedis, prir. quippe actus binariusminus, quam frequentia, sonat. Ut autem judicium sit contradictorium,hoc quidem adjuverit ad faciliorem probationem, alitertamen a notitia Lcusu populari consuetudinem probarinonnego: e quibus elucescit definitio.Vide post Varr. Serv. inj.Aineid. consuetudinis vim, qua: cum lege eademest: lex quippe perpetua non est, /. 2. §.fid quitt. C. d. V.J.E. hujus oppor-tunitates & medelae pro temporum moribus Scpro rerumpubl. generibusac pro utilitatum praesentium rationibus, proque vitiis, quibus medendumest, fervoribus mutantur atqueflectuntur. S.Gaecil. ap. ^gell.lib.nocl.^ltt.zo.cap. 1. Explicatius hanc vim considerat Pac. cent.iwtietp. 1. jn^ft. 14. vereor,ut magis ex subtilitate, quam ad rem ; semper enim consuetudo est legis di-minutio, supplementum, immutatio veLquoad partem, ut nunquam simulLc aeque valeant. Hanc consuetudinem Hoß. in rubr. X. d. consuet, dumqua-drupliciter distinguit, tanquam inter vadosa navigaret, sibi cavet: alii quiduas faciuntspecies, eo quod Pythagorae benignius favent, aliqua benignio-rem favorem merent: caeterum relatione facta ad id, cui consuetudo roburadimit, indistincte Lc sub eadem conditione rectesumitur.

19. Legis porro , ejusque oppositi fines duos facimus, illos non sibisob-sequentes, sed qui concurrant; alius est finisc«i,quem constituunt hon ines,quibus de rebus peractiones jus redditur, vel per accusationem poena infer-tur: alius est finis cujus, ipsavid- Justitia, quam este finem demonstrat me-thodus, qua tradi solent disciplinae practicae, quippe quae in jure, tanquamsibi debito campo, efflorescunt. Qupmquam eorum, qui legum studioin-versantur, alii possint este fines. Vel enim a legum fine omnino deviant,cum solam latinitatem sectantur, solis Themidos integumentis pascuntoculos, quid sub iis lateat, non curantes, vid. Quintii. Inßit. orat. lib. i.subfin.vel partim assequuntur,ut fecit Thales Philosophus,qui Philosophi? vacavit,