, 04 « D I $VU 7 A 7 I 0

quo soli contemplationi vacare posset, non ut ageret, neque ut casu in so'vcam pateretur : inter hos sunt ii,qui usum juris gratissima mixtura latinitatijungunt, eanrque ad suum Icopum praxipuam transferunt, ut est differentiapullationis & verberationis, alia 'ml. 19. §. 17. ff. d.aur. arg. mund. quibusaliquantum licet deviare, prxeunte Cicerone pro Roscio Comoedo,qui ait,Si qua suntprivata judicia summte existimationis,&pene dicam capitis,tria hac sunt:fiducia, tutela, societatis, atque enim perfidiosum & nefarium est fidem frangere,qua continet vitam, & pupillum fraudare, qui in tutelam pervenit, <&• socium fallere,qui se in negotio conjunxit. Vel denique ad abusum tractant, quemadmodumEpicurus, Philosophus cocteroquin excellentissimus, in vitiorum servitutemse obligavit: reliqua, cum Sardanapalo, ne digitorum quidem strepitu di-gna judicans; ob idque otii magister a Plinio appellatus. Nae quotidie ex-perimur Vultures illos forenses, qui artibus iuis& actionum praestigiis mul-tum caliginis juri offundunt; quibus ut obviam iverint Aigyptii tradn Diod.Sic. lib. Bibi. I. cap. 76. in fin. vid. de Rabulis Caust. eloq.sacr. & hum.par.lib.it.nam his non iminorantes, quia disciplinarum natura non est aestimanda exdispositione discentium. Jlrn. lib. d. rep. 1. in rat. ord. num. 2. ad finem cujus,Justitiam, quid sit, an in nobis sit? quam male ä nonnullis intclligatur,nos accingemus.

20. Esi igitur Justitia constans & perpetua voluntas jussuum cuique tribu end i , qua: definitio petita est a Simo nide, a Cicero-ne 5. d.fin. repetita a JC. inpr. Infiit.& 1 . 10. ff.h. t. Quos autem ab Interpp.immanes subierit errores, luculentius panio enucleabimus. Primus estPorcii, qui vult Justitiam hic 11011 este definitam in concreto; tunc enimedet corruptibilis, non ratione effentialitatis justitiae, sed ratione mali conti-nentis. Resp. Pore, per cstentialitatem intelligit omnimodam perfectio-nem, cujus cum solidam Sein homine expressam nullam teneamus imagi-nem, quare in illius definitione experiri volui stet Imper. ? cui scientiam defi-nitivam, per se cognoscibilia,praedicata reciproca superstitiose sectari,quamnullum fuerit negotium. I. 202. d. geg.Jur. satis edocet. 2. Justitia:, quamcolimus/. 1. §. 1. ff.h. t. operatio, non ejus doctrina ,prima ac perfecta ap-prehensio hic evolvitur, nec iniquam esse ejusmodi considerationem, mu-nimento sunt, qui e Veteribus rationem modo in coi de; modo sanguinemcordi suffusum, cuius opinionis fuit Empedocles; modo ignem, ut Zeno:modo sensum , ut Protagoras: modo spiritum, ut Xenophanes: modoiUe.as**.«»,-ut Aristoteles: modo tale quid, cujus initium constet numeris, utPlato, dixerunt: ut enim cunque de considerationis probitate commentarinil attineat; considerandi modum admitto. Quin imo nisi modus hic Ju-stitiam delinearet; discreparet a sua intentione causa efficiens. Et hoc est,quod ab antiquis Ecclesia: Dd. (Elemente, Theodoreto, Ambrosio,Nazian-zeno, aliis Platoni objicitur, quod sermone fecerit Rempubl. quae reveraexisterenon postit. Heini'. inprafadlibr.Volit.Anst. Ergo intclligeie debe-mus justitiam, cujus non sola obverfaturidea; verum in cujus astequutionehominumenititur animus,ut quasi per inductionem cognoscatur, hucquerespicit Lactant, lib. d.fals. rei. 1. cap. 10. Unde enim in jure haec estentiali-tas justitix? ab habitu, hunc habitum ad exemplum reliquarum virtutum,qua: consistunt in comparatione ad agentem, cum subjecto, in quo est, tan-quam unicuique suum tribuente, sumere nos debere,inducit Aristotel. 5,

Et hic .