lio! DISPUTATIO

irattsch»^. Rationes igitur videntur ede, quas refert Kunaius adreLi. Tremi.

eas examinemus, i. est, Ne ferarum species devastaretur, &interirtt omnibus promiscue venandi, potestate concessa: R. Hac rationenon tolli communem venationis usum,sed abusum accusari; vel tolliturin certa specie. Sic legimus apud ./Egyptios capitale fuilse, si quisIbin ce-pisset, vel occidiffet, eo quod illud animal serpentes noxios devoret. Necobloquitur, quod occulte abusus ille polsit patrari, qui si non aliam, hanctamen habet poenam,metum vid. ne actum innotescat,vel nondum finituminterrumpatur: minus obloquitur abusus frequentia, quia si hsec ingruerer,licentia nön adsisteret. Dein quid mali inde oboriretur, si specie aliqua, utsunt Lupi, praesertim ficvciräyu , quos Aristotelesindigitat,fylva:, campi,itinera, urbium & pagorum confinia privarentur? submoveretur periculum,interruptio, deliberaretur obsidione quadam agrestium labor. Angliasepropter luporum internecionem absque pastoris praesentia pascere oves, hacvirtute & civium industria gloriatur. Nec, si quae de divina providentiamonuimus, attendas, lupi creatio aut utilitas medica obstabit. Secunda est,quo armorum licentia reprimeretur. R. Cumnon nulli e contrario dicant,venationem esse Principum, quo armorum licentia augeatur, per licentiamvelintelligitur edocta fortitudo, vel id, quod Lansius contra Britanniamintendit, inquiens, Fenationes immodica: Principum & Magnatum animosmo-resye non raro in Reipub. & Subditorum perniciem efferare solent. Hic ergo cumposterius intelligatur, non potest reprimi usus, qui tatis non dicitur, nisiexercitus. Vel arma omnino sunt prohibita, & aliqua vis inde dijudicare-*tnr, contra t.i.ff. ad L.Jut. de vi pull. junSl. I. un.C. ut armor, usus infi. prine.mterd.fitlib.il. Tertia est, ne scii, hominesplebeji ac privati ä suis opificiis&laboribus, inptimis vero ab agricultura abducti otio indulgerent& latro-ciniis operam aarent. R. Non idem amor tenet omnes; nam hic amor estjucunditas, jucunditas est animi; animusin unum duntaxat.vel duo objectafertur. Certe nulla re Cyrus Major tantopere gloriatur, quam de agris suofaboreac industria consitis: Serranus item, Curius, Cincinnatus, Torqua-tus, Cato, non minus urbana, quam domestica laude illustres, ob id maxi*me laudantur, quod attritu, opere rußteo manibus salutem publicamflabilirenttquaque modo arantium boum juga rexerant, Triumphalis currus habenas retinerent.quod tamen in Romanis aliam videtur habuisserationem, quia Consularesab aratro ad Dicturam vocabantur, i. agricultura & venatio possunt con-jungi, Aristot. i. polit, c.j. ut Plinius studium & venationem excolebat, Adretia, inquit/16.1. epifl. 6 . sedebam,erat in proximo cum venabulo & lancea & flylut& pugillares : meditabar aliquid, enodabamque, ut fi manus vacuas,plenas tamenceras reportarem. Tgon ei! omnino, quod contemnas hoc fludendigenus; mirum esi.Ut animus agitatione motuque corporis excitetur. Jam undique Jylvte & Jolitudo ,ipjumque illud filentium, quod venationi datur, magnacogitationis incitamenta junt,proinde cum venabere, licebit authore me, ut panarium & lagunculam ,ficpugillaresetiam feras; experieris non Dianam magis montibus', quam Minervam inerrare.Ut etiam venationi amores jungi queunt.

Clarus erat Cephalus tylvis, multaque per herbasConciderant illo percudenteferre:

T^ec tamen Aurora mate fipr «bebat amandum,

Ibat ad htmcjdpiensd Jene diva viro:

S*f*.