DE VITA SVALIB.VL 241

tu quoque ftomachaberis? nó potius numerum inibis placidé fingularum rer?Itaq; etiam hic memento, fuis omne of-ficium quibufdà conftare numeris:quosfi imperturbatos feruaueris, neq; indi-gnantibus alijs ipfe quoq; indigneris re-&a viaid quod propofuitti, perficies.

Inhumanum efle videtur,hominem im-pedire,ne adea feratur quz ei vrilia&cognata videntur.Atqui id tu ne faciancprohibes quodammodó, dum iniquo a-

. nimofers eos delinquere. Ferütur enim

vtique ad id,quod nature fue coniun&ü& vtile putant. Sed res non ita haber.Iditaq; oftendeeis,& doce citraindigna-tionem. Mors finem imponit fenfuum,motus,& cogitationum officijs, ani-mumque à corporis minifterio liberat.Turpe autem eft in hacvita, in qua cor-pus cuum labori non fuccumbit, animütuum elanguefcere. Videneà przfentiftatu deie&us obruaris. Poteftenim hocfieri. Itaq; conferua teipfum fimplicem,bonum,integrum,grauem,apertum, iu-ficia ftudiolum,pium erga deos, beni-gnum,humanum,ad officium tuendumfortem:annitere vt calis permaneas,qualem te facere voluit philofophia: venera

q re