SRECVND Vs, 4.6j

propenfifima voluntate fcribito que vidifii. Hoc ego illiusfermone vehementer fum delectatus. Nam que ipfe de tefentio, queeq; mibi de tuis virtutibus per(pethifiima funt,eafummopere gaudeo eJe ctiam ceteris oniibus,atq; in pri«mis maximo e clarifsimo cuiq; cognitiffima. Q uod ais ex^peclarete co nfilium meum,debcásne ad illum fcribere: egoveró on comittam vt rubi tritum illud obijciatur,Sus Mi-neruam. Nibil eft enim quod n9 tu mültó melius, pro tua fepientia, difpicias, quàm ego:fed fi fcripferis, non vercor,quin illi gratiffime tue litere fint future. Quod autemifl dignitate vitam tibi difficiliorem factamputs, fentiomebercule itavt fcribis ejfe, modo quid plané deceat expendatur:eaq; vehementer probo qué tu in banc fententiammulta prudentifsime fapientifimeq; colleeifli. Placet mibiPythagoras miri n modi ie lvo work xégoe aaMeox aiitvaf9- Vos, Quanquam fao multo plures mueniri, quibusillud magis probatur, aie eeróVgu s nocte dgo xor Spei8p. Sed deco tu videris. Mibi autem illud iucundifiiznium fiit quod ais, nefcirc te de ifla te dignitatis accefsio-ne,tibi ne ipfe gratulari debeam,an tu mibi: qui quidem c7carcam illis difficultatibus,quas fecum ea dignitas affert, cxte babeam mibi amiciffmum, quique auctus fisnon multómehercule tibi ipfi plus, quàm mibi. 1n quo quidem vidcote ab bumanitate illatua priflina non difcedere: quod plahé Letor,coq; magis, quo mimus multi funt* qui fecundis re»vum fuerit fuccefibus non efferantur. 1dd; cum vebementergaudeo tum tibi ingentes gratias ago, quod me nó modo détua memoria tanto nominc c dignitate auctus non abicce-ris,fed etia tam infigni tui erga me amoris, et beneuolentiefignificatione profequare: quanquam tu id quidem feupetGg A