Q.V LNTY Ss. 565

tuum, quodd ille vixit, primi, deinde utrunque veftrumob/eritntiam, plurimis tuis in me beneficijs auctam, illiusetiam longa familiaritate, ac quotidiana multorum annoritconfaetudine fuauifsümoq; conuittu confirmatam, quantemibi cure femper fuerit incolumitas, dignitas, antplitudoveftra, nemo te melius intelligit:exiftimare te certo fcio pu-tare meon modó non alienos à me bomines fortunis fuis,patrie, laribus, veftro reditu, fed meipfum meis, quafi ijscaruerim, fife vftitutum. 1d cum ita. fit, minus profectoneceffe fait tibime per literas gratulari: cui quidem fciveseum nuncitm,aut parem voluptatem vefte voluptati, autcerté multó proximam, multoq; coniunctifüimam attuliffc.Quamobrem nunc quidem cius generis ad te literaric nibildediffem, provfusq; filuiffem. Q uid enim verbis opus est,vbircs ipfsytanqua ca qua oculis cernuntur, fic animo fen-fibusQ; percipitur? Sed vt verum fatear, capio quandam infcribendo quoq; voluptatem,que me mirifice delectat:quodfané accidere propterea exiflimo, quia cum magná aliquamLetitie vim,atque cumulum fenfibus noftris bauferimus, ealetitia intus fi cotinctur, obruit quafi anim& fua magnitudi-ne:fin eius quidem partem animus intra fe continet, partentcuagari finit foris, tamen ey que remanet nibilomimus nosoblectat:babet enim eandem origine, fontem,ex quo deriuatur fpeciem fcilicet illam ipfam boni, quà intuens animusvoluptate afficitur: tx que adalios emanat, o ipfo, quodcum, nobis chariffimis bominibus, ijfdemq; noftri aman-tiffimis communicatur, pergrata nobis perq; iucunda est:itaq; duplo nos bilaviores facit. 1d fi accidere tuo animo fo-letquemadmodum ego exiflimo: coniecturá enim facio deWtco:ttom vereor ne intempefliuá minimeq; necefJariá bancN" 3