HYPERASPISTES DIATRI.

uti quantam dicendi copiam mibi non ars rhetorica,fed ipfa ves fuppeditatura fit,e tu uides opinor. Sedcertum eft tueri promiffum,depellam intentatam ca,lumniam, non recalumniabor. Quanquam bec calu/mnia tam impudens eft,ut non egeat ullo patrocinio,Ergo ad rem, Si tibi ufq;adco diJplicét Sceptici, fi tantopere placent affertores,quur quod ab orthodoxis o1mnibus a[ferti eft, quod ecclefie clarifiima uoce prefcriptum eft, audes conuellere? V trum magis impiumeft non difputare plufqua fat eft de dogmatibus Chri,ftianis,at ca labefactare, difijcere,conculcare, ez bisornare uocabulis quibus tu ovnas? Hic mibi vurfis ingeres tuam figuram quafi tu cuerearis(inquis)fcri»pturas c7 ecclefiam. Q uid fupere[t,nifi ut propbetiefpiritum tibi uindices immo diuinitatem quandam, utpronuncies quid quifque celet in cordc? Et tamen to,ties repetis,te nclle de animo meo iudicare, Sclus dezus di&us cft aed'io-yvsno. Excute tuum cor,ey no»li dc alieno iudicare, V ides bic Lutbere quid merearisaudire? Ego no reuercor fcripturas facras,e tu veuereris? Et hic fcilicet erat locus fcommati: V erum tu deconfitendo Chrifto, c» dogmatibus cius;bic nibil uotles dixiffe. Rete moneor,e7 ego in gratiam tui,meoiuri cedo, ac dc animo tuo nolo iudicare, ind; aliudtempus ucl alijs id referuo, Hec uerba. quid olent,quid fpirant,quid fapiunt? Q uid nifi[piritum f»ncerifatis Euangelice? Obfecro te fi uclles, potes tw iudicarc de