PRONVNCIATIONE. 19

vatione verfemur. Quibus verbis motus Meker-chius audacter affirmat:(4) Perosá, fuperioreJaculi grammaticos, partém ut linguam Gracam οὖς.Jéuriorem e diffieilorem redderent, partim ut ipfi| apud. exteros ejus lingua imperitas doctiores babe.Lrentur, plerisá, literis dipbthonots ef /ylabis novosJonos affiax dfe, muita immutáffe ac depravaffe, quaprifecum illud faculum ne[omnurit quidem. Ve.rumenimveró, quemadmodum errare huma-num, ita inhumanum proríus eft, re non fatis᾿ exploratá criminisaliquem accufareidd; non in| angulo coram judice privato, fed fcriptis publi| cisin canfpe&tu omnium eruditorum propalare.Avaritia,vanz gloriolz aucupium, mala in do-| cendo fides, Grecis doGtoribus prorfus innocen-| tibus, ὃς nihil horum penitus merentibus tribui-|tur/ Virisquorum merita nulla ingrati feculi| labes delebit, quibus acceptum eft ferendum,| quicquid hodiein literis Gracis fcitur/ Puderer,᾿ opinor, hoc tempore Viros doctos rales fabulas,| roro oriente& tot fieculorum ufu reclamante,| pro immoris nove fuz Pronunciationis funda-mentistradere, Siaccufaffe fufficiat, quis inno-cens erit? Itaque firmis ὃς evidentibus rationi-| bus probandum, quod dicunt, fuiffet, non cam|gravisdica cum ποτᾶ infamiz Viris optimisaffri-canda, Verüm nejufto longior fim, Graecis hecvindicanda relinquam, quos miror fuorum an-teceflorum'integriratem hactenus non efle| tuiros. B Multó

i(a) p.21.

]

HH

ἿI1