M AR tino Dorf io. zzz

primum tam sero persuaserit ilJe, quem Tenon dubitotam diu ante legiise, nec interea tamen abstinuisse aPlauto legendo docendo exhibendo,agendoqjpublice,poeta nihil, quam Terentius est, castiore, imo nec tamcasto quidem. Quid,qubdmilttem gloriosum facetissimoprologo locupletasti ? Aulularia non prooemiummodo, sed, qui comoediae defuerat, finem adjecisti?qui mihi,seu sermonis elegantia spectetur seu sales verePlautini, nulla parte totius comoediae videtur inferior.Cujus rei vel isti ipsi versus erunt indicio, quibus [utdixi | Theologos istos amusos, quos nunc tueris, itabelle describisait nemo derideat salsius nemo insecteturvehementius.Nam quid his carminibus referam enim]vel magis facetum possit elfe, vel magis elegans?Primum omnium, qui sint an.tt/t, & litterisNon proletariis male inaugurati, eosAblegat hinc in maximam malam trucem.

Siquidem stomachabundi , oblatratores , facerePergant etiamdum, quod numquam non fabhtant iClamoribus ampullosis infremere, &

Venena livoris funditare fut,

Et obloqui, & oggannire, & dentibus omniaArrodere carnivoractbus s & freut canesSöhnt , quibuslibet allatrare fibi obviis.

Eos homines, [siquidem fint & ipsi homines,']

Qi-um ilhteratt sint, quum sint agrariisMihi tedulo jufrit Plautus hinc abigere:

Sm forte fint prasto ; ntfi comprimant fibi os,Nthilque graxmt, minatu fl ,fore ulmeos ,

Ubi hoffitto excipientur Acherontico.

En, mi Dorpi, quam neque poetis abstinendum putasti,Cc amusos illos Theologos quam bene suis coloribusdepinxisti ! Quod Te neges tunc fuilTe Theologum;siquidem scripta sunt abhinc septennium : certe vixsesquiannus elapsus est,quod eadem recollecta edidisti;