ημων ceu

EPITOME.

r, πρόθεσις, cm initio aliquid praeponitur: πε, ώσαρὶς pro sagie:H' i9» Ατωφίδος τε χρὴ ἰρώδος ἡδυονώρως. Athenlr.—

à. Επούδεσις, cüm in medio inferitur aliquid: ut,Hom.n.».126.Ὡς ἐιπὸὼν,πειρίπ-εισεν ἀδελφειῶ φρένας ἥρως. pro ἀδελφθ.

3. παραγωγὴ, cum ad finem apponitur quippiam: πε,σύνώρι, ργο σὐνεἐγάνη,

pro ἐγώ, Homer.1a.o.480.

Ἑλημένῳ ἀΐξη: τὸν δ᾽ ἐξ σύνηφι ϑϑρόνζω. ν ὲ4.. Διαίρεοις Vel Διάλυσις, eft unius fylabz autdiphthongi in duas fyllae

bas aut vocales diductio: ut, AA«&*, pro&£Ass. Flom.t.r,Ἡ ἐτι βέξληαι BE 9» δὲ σε τήρει. ἀκωκή. ἶ

],

Idem 1a.p«.98. T ὢν δὲ τετοίρτων ἠρχεν&vs vraie Αψγγίσοο. Πας, prO ποῦς."

III. Cou xurTATIONIS item quatuor funt Figura: A'vrífezis, Mera.βεσιε,Συφολ),Ἐµκτάσις,:y. Αντέθεσις velavrigomov,eft pofitio littera pro litterà: ut,zeav€" pro vea79: apud Theocritum Idylb/42.£«? pro σιώ.2, Μετάθεσις, eft cranfpofitio. litterarum»* ut, raya, ἄτραπθ», Homesgus 14.0743. à:“Ἕλκωσ" ἐξ dps(D κοιζθὲ ποωποιλόεοσων ὥτωρπον.3. Διαφολὴ feu ΕἌτασις, eft fy Mabae brevis extenfio, De μας fuprà attum efin brevibus,velancipitibus correptis. fódto ἐαρθ- μέλημα: in fog e ε extenditur,4. Συσολῥ,οῖἃ correptio fyllabze longae: ut, Theocr.Idyll..;8.Καλκολαὲ ὄρυμε ποῶν ἐλελήθή βῶκος ἀοιδείς. καλώς vv:His Avon Vel Τμῖσις adjungi folet, qu eft dictionis compofitze diffolu-tio in duas di&iones: ut, ὥκρα πόλις, pro«eéacis, Nonnunquam interjt-eiuntur alia di&iones: ut apud Hefiod.1./ej.120.Αὐζὠρ ἐπὲρχρὴ τὸ YD» κριτω- γαϊω- κούλυψεν. pro κῳτεκοίλυψε.Sicapud Homer.12.7.130.Πολλάκεν ἀθαινώφισι φίλας ἀνώ- y e Qgue-etpeuInterdum etiam di&iones non compofitze diffecantur& in duos Verfusdiftrahuntur; absque interpofitione alterius di&tionis; quod fieri folet inchoris Tragicorum: ut apud Euripidem in Bacchis,verf.419.Φιλέ δ᾽ 3A Godyretpew ὥρή-

à vow x. spo 760 Qoy θεών,ApudPindarum oAwz.cid.g.pag. 49.Αἰἴτεων λαοτρόφον eue la, οσα μοεζοίλλον-^Τιμάν τιν᾽ ἕῳ κεφωλῷ»| σὲν τέ μιν, O pra χέκϑον δοῦρο 7niysyox(os ταίρι». ἂν-| κοιν ο) ἐς γώρῳ» ἵμεεν,φάμεας 7rioy Sy.

πεφϑέγξαῦ δ᾽ ἁρπιέπης ἷ: Eft& Figura Σωυκλοιφὴ abje&io ultime vocalis, ob fequentem vocalerriinitialem,qua ignatur per ἀπόσροφον: ut,Hom.12.2.165.

Πάγχυ μάλ᾽. ἃ oM ἐφώμιζω ἥρωας Ay outs

Apud Grecos autem non eft facienda elifio;nifiipfa vocalis abje&a fit: fed...fi fcripta fit; ctiaminter fcandendum retinenda cft, In clifione autem breves'

yocae