gi,& refarciri posset à quamplurimis doctißimis,& grauißimi uiris dubitem. Nam ut innumeros hoc nostro praeter-mittam tempore, eruditißimos,& plenos leporis, uenustatis, humanitatisque uiros, qui quo sunt ingenij cultu, quo fla-grantißimo literarum amore, in perpetuum obligatos se tibi profitentur; tum uel unus Cronemburgius Coloniensts sum-mus,& praestantißintus medicus tuo cordi hac in parte abunde satisfaciat. Cuius etsi doctißima, ac clarißimascripta àte uersata non ignorem, audi obsecro qua gratitudine, authoritate, quàm doctè, qu'àm luculenter in suo de compositio-ne medicamentorum libro breuiter suum in te intimum affectum declaret;& Lustiani illius nequitiam,& indoctam in-probitatem redarguat, ac perstringat. AMATHVS, INQVIT, lVSITANVS frequenter odiosa confidentia ui-rus inuidentiae suae in clarißimum, modestissimumque uirum Matthiolum Senensem eructat, dum paßim nimis intempestiuéhuius doctrinam super commentarijs in Dioscoridem editis coarguit, ac infectatur: quibus probatae fidei hominibus nialiud, quàm malignum animum,& perniciosam inuidiam ostentat; ipse interim infinitis modis dignus, qui ob magnamstirpium imperitiam, atque improbam in se translatam operam alienam(quod crimen est longè omnium turpißimum)uelut è sublimi doctis ueniat deridendus. Ecquid etenim enarrationibus suis inseruit, quod non iustißimo titulo uni Nat-thiolo acceptum referre debeat? A quo dum aemulandi studio dissentit, in graues, manifestosque errores imprudens homoprolabitur. Cuiusmodi exemplum tum in hac planta, tum in Acanthio, tum Coronopo, tum Elichryso, ac in plerisquealijs uisitur. Multò satius fuerat, quò doctiorem se aestimaret, eò quoque modestiorem praestare, quod ingenuum Philo-sophum decet. Hactenus ille. Quid syncerus? Quid magnificentius huiuscemodi uiri grauißimo testimonio? Vtrecreare potius te debeant talum,& tot clarißimorum uirorum centuriae, quàm ut te moueat unicum inter homines esse vortentum, quod omnem comitatem, gratitudinem, beneuolentiam,& ipsam humanitatis naturam exuerit. Si monstriboe sitsimile talem in lucem esse editum,& in commune humanum consortium fuisse productum huiuscemodi hominem, qui earodat, laceret, conuellat, in ea insaniat,& debacchetur, de quibus humaniter pares agere gratias nunquam poteratminime tamen reformido, quin parum multi sint futuri, qui sua modestia istius intemper antiam conuineant, qui fua gra-titudine,& candore, illius insolentem malignitatem,& insaniam superent. Quorum synceritas, honestas, probitas,non te plus reuocent, ac consolentur, quàm istius barbaries te deijciat. Absit, ut non multò plus eruditißimorum uiro-rum iudicia ualeant, quàm importunitas unius Lusitani. Hoc porrò multò magis me affligit, quòd quum tuipse per tocommodé,& opportunissimè confutare poßis hanc audaciam, id per te fieri nolis. An aliorum patrocinia expectai-Quum alios non animus, sed ingenius pudor ab hac dehortetur molestia cum isto subeunda homine. Alij suis impeditine-gotiis, alienae difficulter se subijciant falci. Caeteris aut non innotuit Amathus, aut(quod mihi est uerisimillonam) tibihanc reseruant prouinciam. Indignum se arbitrantur de eius disceptare mente,& iudicio cum aliena temeritate, eo in-columi,& adhuc superstite, cuius labores sint attentati, cui sua eruditio optimè sit cognita,& explorata, qui optimèse ipsum intelligat. Non decere id onus in ceteros reijci, quod ab eo sit accersitum, qui& id facilè ferat,& maiora portarit. Neminem aliena censent tutius, diligentius, fidelius protecturum, quam sua ipfius, in quibus suus honor, sualaus,sua gloria uersatur. Cur defendam Matihiolum? Viuit ipse, ipse est superstes. Quae studiosißime,& doctißune est com-mentatus, ea nobis seruet integra, haec custodiat nobissalua, contra peruersorum calumnias haec nobis tueatur. Quaretuae sit prudentiae excellentißime Matthiole, ut quid hic te facere conueniat, sedulò prospicias. Et quid opus est magn.hic,& longa consultatione? Quasi sit obscurum, quasi te ipsum id lateat, magis te in isto negotio tuae obtemperarementis generositati, quàm nostri omnium expectationi. Vide pὐ ἀλείων ἄγπνορία σεαυτὸν κατακτεήν. Suspecta tibi fitea securitas, ex qua& tuae authoritati,& caeterorum studio non leuis fortaßè imminet iactura. Ne nimis securè per-mittas obrepere in gremium tuorum librorum τὴν αμαθίαν τοῦ ἀπαιδὲ ὑτου Lusitani. Excute istumselbeum ex tuisstoribus, nec sinas, ut suis molestißimis fusurris, et foetore ista contaminet, ex quibus optima, et roscida mella reliqua se confecturos sperant.Hic labor(et quis labor ­) nisi ad caetera tua praestantißima monumenta, uelut cumulus accedat, eanos à te accepiße cognoscemus beneficia, quae fuerint inchoata, non absoluta, splendidè adumbrata, son expreßa.Quid? Vereor Matthiole, ne qui sint futuri, qui istuc tuum silentium molestè, ac adeò ferant acerbè, qui& priorumamplißimorum beneficiorum poenituisse te dicant, cum tanti ea non ducas, ut ea nobis ab hac contagione liberes. Pro-pulsa nobis hanc molestiam, declina, obtunde omnem improbitatem, ut tutò nos in tuis luculent simis operibus sciamusposse uersari. Si te mortuo(quod Deus Opt. Max. auertat) Lusitanus ita nequiter tua inuasißet opera, implorandus,& excitandus(credo) nobis eras, ut omni ignominia, macula, omni uel tenuißima aspersa labecula, tua mitidissima nobisrestitueres opera. Nunc quid uiuus cessas? Quod tunc à mortuo nos obtinere non posse penè iniquum putaremus, quan-tò id erit demporatius, quantò iniquius a uiuo non impetraße? Quid illud? Nihil ne te hoc mouebit, quòd uictus,& tuoiudicio, quod grauißimum est, superatus manum conserere cum isto imbelli transfuga abnuere censeberis?& ea iam ta-citè condemnare, ob quae caeteri suae foelicitati cum primis gratulantur? Scimus iam hanc operam à te incœetitam, plusincrebuit hic rumor, quòd latius,& liberius hunc calcographus dißiparit. Vt hac quoque opera suas bibliothecas do-ctißimi complures locupletandas expectent. Hanc spem comprehensam,& mentibus nostris infixam, si tua praestan-tia defraudet, quid cogitabimus, cur ab inccepto destiteris? Cur non id perfeceris, quod tu ipse inchoaris? An cederete posse quisquam credat Lusitani ineptijs? aut iure te reprehendum ab isto imperitißimo calumniatore fateberis? Nullauel tenußima irrepat huiuscemodi suspicio. Da quod à te magnifice expectamus. Exhibe quod lectu,& usu iucundißs-mum erit omnibus. Emitte quod iam penes te habes paratum. Quid abdis, quod non in lucem dare tuae derogat existu-mationi, Lusitani inanem auget confidentiam? Quid dicet calumnator profligatißimus? Scripsi contra Matthio-lum, rapui, suffuratus, depraedatus sum, quae uolui. Viuit Matthiolus, nil contradicit. Adeò nonnunquam plusiuuat perfricare frontem, quàm omnia tribuere doctrinae. Vici vil repugnantem. Cedit Matthiolus Amatho-Haec'ne prosua impudentia, si non effutiet, secum uolutabit? Noli tantum locum dare huius amentiae. Nobisnihil erit iucundius tua existimatione, nil dignius, nil contra huius furorem uehementius, quàm quod ex tue erua