j Ad Aubertum. *77

v irione ßlis cernitur. Repentur enim alius mineralis,ut ina °sonia,alius estfactitius,ut in Gallia: easdem tamen habensJ^Prietatcs & passiones quales mineralis, qua ratione Sc verea Juralis dici potest,8c ejus forma etiam dici naturalis & vere per-c «a. Sic quoque de metallis sentiendum. Nam quemadmo-^ proprii materia: defectus est potissimum in cauia, cur cx rcsapiant non gignatur altera ei similis: sic si materia idonea in-Cn ta est; cauta est praecipua cur ex uno alterum ei simile produ-at Ur. Itaque quoniam arti transmutatorix est possibileinvenitcat 'dcm auri & argenti materiam omnino naturalem, id est fer-nst illam naturam,argentum illud vivum videlicet,cum sulphu-/ 410 coagulatum & commixtum: sitque facile ipsam naturam, 1 u i 6c imitari in suis operationibus,quoniam ipsä suavissimo ca-0rc decoquit Sc digerit illam materiam, donec in ultimo termi-n ° 010 tu*,ab ipsa ejus agens separetur,nempe extraneum sulphur:insequitur exparte agentis & propria; ac naturalis materia:, ar-sem dsei g,- possibilem Sc vere naturalem. Sed tandem ad istud ar-Sutnentunt confugiet Aubertus: Siauriatgentivc speciem mtro-j* Uc «ret lapis ille philosophicus, illud sibi assimilaret,atque alium0c modo formaret lapidem philosophicum. Respondeo hancj^tallorum conversionem este ipsorum reductionem ad quod-am medium,nempe ad temperationem, & xquabilitatem illamt' r nmam(qux in solo auro rcperitur)in substantia, colore, dige-'One,fusione, sonoritate, 8c aliis proprietatibus. Hxc sufficientJ ctenus a nobis disputata,non ut de existimatione Auberti exte-t'sin rebus quicquam detraham, sed ut cum, Sc qui ejus libellum"'cteriis silis ornandum putarunt, ostenderem tot acerbis convi-sos immerentes proscidisse. Dcniq; ut veritati patrocinarer,cujusot ipsom studiosum este oportet, si bonus est,qualem eum este ar-bitror. Neque enim haec sunt a me excogitata, sed a doctiss. virisprodita.ccrtissimisqueargumentis confirmata: nemequisquam k/<* «»'».//A**'stirrvct illotum sola auctoritate uti, qux tamen nec ipsa debuit natur*l. Hijt.*b Auberto contemni. Quis enim illos existimet vel temere, vel 31 -c. 4.7,., t*t>ala fid c in-, no bi s arcana, jurejurando etiam sancta, reliquisse ?

M at >c igitur ipsam philofophix partem, quam usque adeo acerbelac «ssit,improbat,cavillatur,ausim ego contra affirmare, nun-^am satis laudari ac pro meritis prxdican poste,live ipsa sola na-

| Ut « miracula, qux cx abditissimo suo sinu eruit, juvet nos con-r.f'PWissivc utilitates illius spectemus, qux pene sunt mnumera-1 c *,pcr illa infinita quibus artes plurimas illustrat. Nam ut cas-ra Prxtcrmittam.vel solius lapidis philosophici virtus ca est, acqut am * a> ut plcrisquc sananais morbis sufficiat ,& veras aeex-b J lt . as Medicamentorum prxparationes commonstret: sedc lli sordere mirum non est qui impurioribus sunt assueti, aitca. y»t. M quibus