is>8 Io. Aur. Augur.

Des populis, folidamque per aurea secula pacem.Quve etiam, si parva licet componere magnisAsssanctos haec nostra pedes ars aurea tendat.

Ut quo te fidei sacrae nunc coetus honoreProsequitur cunctus, hoc te veneretur, & omniIpsa tuum pro me cultu sic numen adoret.

Hanc igitur, si non immensa negotia prorsusImpediunt, permitte,precor, se prodere tantum.

Quo tibi detracto veluti velamine virgoNobilis ingenuo vultum perfusa rubore,

Occultum incipiat semel ostentare decorem.

Haec etenim prima quanquam se fronte legentiNon adeo ostendat, paulum tamen ipse reclusisDetecta arcanis, mira & gratiflima pandit.

Quam si forte legens interdum nomina divumOffendes, quos vana ol im coluiste vetustasDicitur, exemplo haud renuas, sacra optima quanquäExerces, veramque fidem, cultumque tueris.

Illa etenim tanquam priscis conliieta vocariVatibus enixe quos tunc imitabar, adiviSupplex, & paribus curis in vota vocavi.

Materies etiam solitum conquirere SolisEt Lunae auxilium, nec non Vulcania velleArma videbatur, quorum implorare favoremFas erat, & mihi jam per te licuiste, sit id nuncConcesium, Sc venia dignum peccafle latentiMox tamen hinc aliud quaesitum ad carmina numen.Et precibus solum cunctis quandoque vocatumforte aderit : prasens fuerit si gratia CaeloTanta mihi, magnum multo seu carmine Mosen,Seu quem flagranti vectum super aethera currUMirati videre patres, oculisque secutiAera per purum, coeli discindier oras,

Astrorumque globos intro alpexere micantes:

Seu qui voce palam porrectoque indice prodit,Venisse auxilio jam tum mortalibus agnum,

Ipse canam. Vatem quam primum mattis in alvoExulantem, & adhuc puerum ad deserta serentemAntra pedes, puri mox & Iordanis ad undamDignatum caput illius contingere lympha,

Qui proprio antiquam nobis sic senguine labemAbluit, ut scelerum maculas absterserjt omneis.Nomine cujus item tibi quondam & moribus auctoDefuit haud unquam favor, ac caelestis abunde