Zl6 Is. AltR. AUGUR.

Incolumes,crebris laceros quin vepribus omnesId referat, nisi quos alta sub rupe relinqpitErrantes caecis in flexibus, unde nec ipsiSe unquam, mortalisve manus miserata referret,Sedtu ne dubites, sinuosa errare per antra.

Caeca reges filo vestigia, quod tibi nuperOstendi, ut tutus ferres tutusque referresIpse pedem, quod si finem assequercre beatusOptatum, Divis ageretur gratia primum.

Deinde mihi merito: tibi qui praesentibus illis■Consului, verum si non contingere metamForte darent superi, coeptum sed sistere cursumEdet opus, casu quo saepe humana laboratConditio, at saltem falsi mendacia vulgiExagitans, alios errantes cernere possis.

Illud saepe etiam in primis iterumque monebo,

Ne, si rara tibi contingat gratia coelo:

(Namque aliunde sibi nemo speraverit) ulliHanc vix insinues caro fido ve sodali.

Nedum alijs referes, ea nete noscere jactes,

Quse sci eris, verum secreto in pectore servansTecum habita,& ttcum tantum ipsa arcana revolve:Nam suspecta probis ars ipsa invifaque multisInvisos etiam cultores efficit artis,

Mendaces adeo multi quacunque vagantur,Multaque polliciti vane, quae multa nec ipsiRescivere, neque est illis ea noscere promptum,

Qui recta, qua: nos ducit via, prorsus aberrant.Multos quin etiam insignes, & caetera doctosVidi cuncta equidem tractare & pendere magni,Quaecunque ignarum probat ac ignobile vulous.Quid ? qui derident omnes, quae maxima turba estArtifices, tanquam nihil hos intersit & illosAtque uno pariter pendunt examine cunctos.

Sunt qui saepe petant, quaenam sit causa quod usquamAut unquam tantos inter qui talia cltrant.

Apparet nemo, qui re miracula tantaComprobet; idcirco nullam, quam dicimus,artem ■»Esse, led ingenteis nugas, & inania mentisInsanae commenta sibi manifesta videri.

Sed quis tam fragili munitus robore pectusNon queat haec ulli nunquam reseranda tacere?

Nam quem non prohibet rerum prudentia fari.

Quae sibi continuo, fuerint cum dicta, nocebunt;