2/8 Io. All ss. Augur.

AD ANTONIUM VOMICAMTarvisinum.

Q Uome, quo Silides rapitis per flumina Nymphse*Nec fluitantis equi teneo jam lora, nec ipseConsilii compos valeo discernere, qua mefarte regam, sic hinc terrent majora fluenta,

Hinc obstat ccenoia palus & lenta tenaxque,

Et qua quadrupedis postit vix ungula velli.

Haec ego, vectoris dum vi ducebar in amnem:

Sed timor omnis erat tamen, ut ne gurgite in altoMergeret, atque expes reserer quacunque sub undas.Nam neque erat spes ulla mihi, neque certa fidelisAuxilii ratio,ingentisedplena pa'v oreOmnia, & expositis paflim manifesta periclis.

Ac neque quem Graij quondam finxere poetae,

Quove lyram plectrumque tenens est vectus Arion,Auxilio poterat mihi tum se ostendere Delphin.

Nare nec exiguis contento in flumine ripisImmanis, qui me sublato gutture CetusDeglutiret, uti vatem jam mirus IonamCepit hianti ore, ac vasto sub ventre recondit,

Ille Dei haud parens monitis, qui juflerar urbemHunc petere extemplo Niniven, mandataque ferreHorrenda, in Tharsos cum declinaret, ut ipsumTanquam forte Deum, cernit qui cuncta lateret,Navem conscendit pavidus, seseque sub imumIpse gubernaculum recipit, pavitansque recondit.Interea magno misceri murmure pontusIncipit, exhorrent nautae, timet ipse magister,

Et nunc cum sociis supplex in vota precatur,

Nunc tempestatis subitae perquirere causam,

Conatur, sortesque jacit, simul orat lonam,

Quem sors ipsa super persederat, ut sibi & unaOmnibus ex aequo bene consulat. Ille salubreConsilium dare ait, si se cuncti agmine factoIn mare praecipitem jaciant: namque unius esteNomine cuncta suo, qu® nunc incommoda ferrent,

Qui non jussa Dei subito perfecerit amens.

Illi ergo, ut trepidis lese servare potestasOffertur, rapiunt sublimem, atqqe aequor in altumfrojiciunt puppe ex alta, quem protinus amplo

Ore ingens monstrum vorat, atque in viscera condicQuid faceret? quo per latebras, & caeca per extaSe ferat ? auxilio cujus nitatur, ut inde