% Ratmundi Luui

videndum & cognoscendum veritatemper antiquos fabri ,catam,fine qua hac scientia,qua melior enobilioris par-tis philosophia,integrari non poßit , & ad nos introduc e n~dum,quiaiam tempus eil , ut definitiones iüm ponere de-beamus.

De deßnithnibtu hujutartbs y & depLtnilu natur s ., & %ut.dßt thcorica, Z2 ejutd prattna.

• Caput I.

Ntia realiastantia in suis primordialibus & sopcc-ientibus principiis dant noticiamöc causam cogno-scendi naturam corporum, 8c mediorum, ac extremi-tatum cognitarum,quae sunt causa vera: permutatio-nis ipsorum & transmutationis, fecundum ipsorumradices , in forma sphserjca & specie permanente per dispositio-nes suas,in quantum sunt permutabiles & in toto transmiitabilcsin veram formam utilem perfectorum, essentiam conservandoinquantutn est possibile, ipsa ducere ad supremum & perfectumtemperamentum. Sed in hoc libro- cum in discontinuatione lo-quimur physica,mandatum habemus de magistra domina natura.Quia ipse nobis manifeste apparuit, & sua opera nobis aperuit, öcaperta ostendit,. Ideo flendo & gemendo contra nos clamandodixit. Heu: qui dammodo faciam.quoniarn instrumenta meamihi auferre & tollere conantur, & secreta mea depraedari, &discooperite me volunt. Et illa qute formavi per licentiam dei Scmagistri mei, ad mortem volunt me expedire. Ille est dolor,quem domina dixit natura coram suo presbytero , gemo atquelugeo: Lc vere tam profunde fleb-t, quod nullum erat cor illamvidens,quin compassione moveretur, ac ipsius ampre a fletu re-tardaretur. Nam tantus ejus corporis dolor erat, quod usquend spasmum ducta fuit propter dploremSc displicentiam, quamRabebat propter opera bona, qua: in hoc mundo fecerat, adeoquod ea dimittere volebat, nec ea amplius facere curabat,dumtamen licentiam a deo magistro suo posset obtinete, cum eumrequisiyistet super illo. Et ob hoc mandatum suscepimus,quodsua instrumenta habemus secretare,& custodire a manibus ini-micorum suorum. Et h*c omni* i» secundo libro declarabi-mus, si intrare poteris. Et ideo iste liber primus divisus est Scpartitus in quinque partes, & quinque divisiones, per generaliacapitula.

Citm'autemhivjus partis phiVasophias non possit tradi practicafine thcorica praecedente, dicimus quod thcorica est in parte

illa,*.