5&A Anonymi, in Job
reprehendit j non maledixit, non blasphemavit >non culpavit , non dixit, ea qua; dicenda ratioexposcebat , qua? nunc illicite dicunt plurimi .Cur dedisti primo , 'aut cur abstulisti modo ?Cur oblectasti primo, st ve peculia, sive filiis i vel curprivasti nunc his omnibus pariter? Melius erat utomnino non dedisses, quam ut dans rursum au-ferres, Utilius erat ut omnino non ostenderes ,quam ut ostensis denuo mulctares . Sed nihilhorum dixit , neque omnino cogitavit senctiifi-mus atque constantissimus ille Job , non tantumut mentem refrigeraret, nisi tantum ut quia in-gens dolor erat hoc quod factum est, quae per-tulit ostenderet. Vestes conscidit , caput toton-dit, terram capiti suo aspersit. Per quae univer-sa se ante Deum humilians, nequissimum diabo-lum usque ad inferos dejecit . Quid dicimus oviri ? Nunquid ex alio corpore creatus est Job ?Absit . Non enim cum personarum acceptionecreavit Deus alios tales, aliquos nihilominus ta-les , sed idem est omnium plasma de limo ter-rae, sed squalis est omnium anima ex Dei ope-ratione . Sed quia non est omnium similis vo-luntas, neque pietas , neque religiositas , nequefides, neque propositum circa Deum, neque spesvitae a?terns , neque timor gehennae , neque in-ferorum supplicium in tenebris exterioribus, id-circo non omnes homines-idem demonstrant pro-positum, neque eamdem tolerantiam , non quianon possunt , scd quia nolunt . Propterea digneac juste magnificatur beatus Job, quia volens su-stinuit haec omnia cum gratiarum actionibus .Nam post haec universa quae superius memorataJgb, t. >o, sunt atque ostensa , dixit : Et proslravit se ititerra , & oravit ad Dominum . Primum surre*xit, & ita demum se prostravit . Surrexit adpraelium, prostravit fe ad precem . Surrexit advirtutem, prostravit se ad Orationem. Surrexit advictoriae perfectionem , prostravit se ad corona;acceptionem - Nam & ante imperatores qui vi-ctores exstiterunt, non stantes, sed deorsum ad-orantes coronam accipiunt . Sic namque & bea-tus Job in prima tentatione quam per peculiumatque filios sustinens victoriam de adversirio ac-quisivit , ad orationem se prostravit , ut perse-ctas tolerantiae fu» a Deo acciperet coronas. Obhoc ergo prostravit se & oravit ad Dominum -Quem cum prostratum videret diabolus, gavisusest valde infelix : quum autem adorantem atqueorantem audisset, obstupuit atque expavit : Pro-stratus , inquit, oravit ad Dominum . Job pro-stratus dejecit diabolum, altum humiliavit , ex-altatum supplantavit, confudit sortem, deforma-vit elatum. Super haec autem omnia, quod om-nibus majus atque superius est, cum sua prostra-tione Job diabolum dejecit, & sua tolerantia ne-quissimum superat, formam ostendit ejus qui decasto venit .- qui ut granum tritici in terram ca-dens diabolum dejecit , tk sortem alligavit , &
‘‘ vasa ejus diripuit, & spolia divisit, & captivamduxit captivitatem, & passione atque resurrectio-ne sua mundum redemit , atque seculum salva-vit . Horum namque omnium formam atqueexemplum ostendens , post horum omnium la-mentabilium tolerantiam prostratus in terra ora-vit ad Dominum , ut prostratio ejus ruina effi-ceretur diabolo atque subversori maligno, & figu-ram per haec in se gereret pastionis ac resurrectionisDomini. Prostratus, inquit, oravit ad Dominum,ex tota anima, ex tota mente, & excordis profun-ditate . Oravit ad Dominum. Quid oravit ? To-
. lerantiam, sufferentiam, consummationem . Ora-vit ad Dominum , sensus illibationem , mentisintegritatemanima; sanitatem. Hoc ergo oravitad Dominum, ut sanam, inquit, animam meamatque illibatum cor meum custodiat Dominus &rex omnium , & nunquam mihi praevalebit ma-lignus , & nunquam me superabit callidus ini-micus . Quanquam atterat carnes, quanquam com-minuat ossa, quanquam consumat nervos, si ani-ma; , inquit , meae sensus illibatus a te custodia-tur, nunquam a te seducar Domine Deus meus,nunquam abstrahar a charitate tua rex meus .
Idcirco orationem ejus exaudiens Deus , atquedeprecationem illius suscipiens justus judex, postha;c loquutus est ad diabolum dicens : Ecce tra-didi tibi illum , tantum animam ejus ne tetige-*’ bris. Sic itaque prostratus, oravit ad Deum. Ve-re prostratus , hoc est valde usque ad terramhumiliatus, merito vestem conscidit, comam ca-pitis totondit , terram capiti suo aspersit . Posthaec universa prostratus oravit ad Dominum .
Sic , inquit , rex Ninive post hoc in cinere &cilicio sedens, & cum humilitate orans, post tri-duum imminentem calamitatem effugit. Sic, in-quit, & Josias Jerosolym® rex vestes suas con-scindens ptx timore comminationis Dei , famu-los suos vestibus conscissis , & terra atque cine-re aspersis misit ad deprecandam atque exoran-dam faciem Domini. Sic etiam primus his om-nibus admirabilis Job conscidit vestimenta sua ,
& comam capitis fui totondit , & terram capitisuo aspersit, & ita prostratus ad Dominum ora-vit. Prostratus est ad orationem , sed non ceci-dit tanquam adversarius in contumaciam . Pro-stratus est ad precem , sicut Abraham cum proLoth orasset : sed non cecidit in contumeliam ,sicut diabolus qui de caelo projectus est propterapostasiam . Sed forsitan dicit aliquis : & curomnino totondit comam capitis fui, vel ob quamrem conscidit vestimenta sua, vel ob quam cau-sam aspersit capiti suo terram ? Audite : primoquidem pro his omnibus quae demonstrata sunt.
Item sane adhuc vestimenta sua conscidit obhoc, quia ex his quae diabolo data sunt , apud
se nihil residere voluit. Comam vero capitis filitotondit ob hoc, quia deposita divitiarum abun-dantia , etiam comae nimietatem deponeret : Scadversario ostenderet , quia sicut passus est quiacomam totondit , ita cum multitudinem bono-rum deponeret atque amitteret , nihil sc passumsuisse asstimasset; aufer inquiens omnia superflua,nihil mihi supersit ex his qua; tibi data sunt .
Terram vero ob hoc aspersit capiti suo , ut exparte ostenderet filiorum dolorem . Nisi enimhoc fecisset, alienum illum a natura humana seistse diceremus. Ha?c videlicet universe gessit, pro-pter naturalem dolorem. Gratias vero egit pro-pter constantiam & anima; veritatem , atque il-lam quam circa Deum habuit sinceritatem. Postqua; universa dixit ad eos. Ad quos? Ad adve- - , , ,,nientes da?monurn nuncios . Nam mihi quatuor 'praffiolabantur ei, & quatuor miseriarum praedi-cationes ei afferentes, quatuor lamentabilis segit-tis eum sagittantes. Novissima lamentabilior seitatque anima; contigua filiorum perditio . Adistos ergo quatuor qui praestolabantur, ut vide-bantur lugentes atque mcestj stmulatione dixit :quid exspectatis o viri? Quid sustinetis o homi-nes ? Hoccine, ut lugeam vobiscum ? Hoccine ,ut vobiscum lamenter ? Non lugeo, inquit, reifamiliaris direptionem : ablatae namque sunt mihi
cum