54 DE sympathia

de Sympathiis fenilium & Antipathiis profe-

quamur.

De fenjuum Sympathia & Antipathia.

CAP. XIIII.

M ira profedo ea concordia eft , quae interfenfus & eorum obietfta verfatur,fi tem-perata fint/alioquffi excedant,non folum nonconfentiant cum fenfitoriis, fed ea perturbentSc corrumpant.Soni igitur(vt ab iis ordiamur)jfi valde magni fint,fi nimis acuti, fi nimis gra-ueSjfi afperi,fi multi confufi,ii prorfus infolitiignoti,ii vniformes j ac demum ii immuficifint,omnes per moleftiam recipiuncur : caulaeautem occulte admodum funticommunis veroomnium ratio eft ingratos eos offerri fonos,inquibus anima incommodam cognitionem fa-cit:quoniam enim finis eius & perfe&io eft i-pfa cognitio,ad hoc autem requiruntur dc bo-nus organi ftatus , & virtus potens,& applica-tio conueniens,ac modus receptionis idoneus,tum quidem per difplicentiam anima recipi^quum aut virtus laborat,aut organum vim pa-titur, aut applicatio impeditur,ast incpmmo-de recipit.Qui igitur imbecilles funt, aut circaauditum dolent, fonos pene omnes ferre nonpoflunt,verum caufa non accidit ex ipfis fonis.*at fi fonus ingens ipfe fit, commotat organumpropter circulationes aeris , tum & virtutemdiftoluit,& applicationem tollit, vnde & con-*fundi anima accidit & terreri. iimiliter &, fi a-cutus valde fit fonus,&ftridulus, applicatio vimpatiturqqafi in angufto fa<fta } tum 6c mem-. ~ brana

'i

i