De Teno

HS

sfipdfi interdum bis duo puncla in Orationis medio ante stmipunclumponantur y tuntin poster ion primum geminato puntto fit prima variatio. Quod fi vero post femipunciumdiverß confirttttiones plures sequantur , non propter ea nova etiam variatio , fid aua dun-taxat in quavis Oratione ad summum ante clausulam adhibentur. Notandum tamen est,quod circa finem Orationis , seu in ultima dtcHoneante eonclusionem fa paulo amplius, quamvirgulis Infimi ari debeat , perinde ac fi duplicaretur vocalis, in qua pradt&a sustentamnota, idque tam in tono festivo, quamferiali.

Qsbd ad conclusionem Orationum hujus toni attinet , quando illa Per Domi-num. See. vel Per eundem Dominum, &c. stmipunclumfit ad: Tuum, punclumprincipale, ad: sancti Deus.

Quando vero concluditur oratis per: Qui tecum, W : Qui vivis, sit tantum pun-£hsm prmapale ad: Sancti Deus, omissofimipunclo. Utraque hac variatio patet ex sub-ietto themate.

2 —

EzEj

Remus. In cer ces si o nos qu*sumus Do mi ne be a ci