Erga B. Virginem. 239

dabat coelesti sapientia plenistima , & qualia abipsomet sancto Spiritu cxpectastes. Constat quo-que sacratissimam Virginem silentij atque solitu-dinis mire amantem fuiste a quo tempore Filiusmundo se ostendere, divinitatemque iuam inau-ditis ante luculenttfque miraculis clare adeo te-stariest orsus, ut populum omnem post se trahe-ret, inque fui amorem & admirationem pellice-ret. Nam deinceps apud nullum Evangelista-rum vel verbulum ullum a Virgine prolatum re-peti es, neque quod familiarius cum Filio egerit,quam aliae pias mulieres Christi astectatrices,quarum consuetudinem, nullatenus ipsa asper-nabatur aut abhorrebat: immo etsi puritate An-gelos antecederet, illarum, atque nominatinxMagdalenae, peccatricis publice notissimae, socie-tate consortioque delectabatur, eaque se etiaminferiorem ex animo reputabat, quod magno-pere depraedicat Carthusianus Dionysius. ( .1 )Neque illud exiguum puto este humilitatis Ma-rianae argumentum, quod ciim se DFI Matremappellare jure postit, bumtlü analia, jsESUChri-ß> (b )dici scribique maluerit, nomenque igno-bile quaisiverit, qua: omnium, qui in hoc oibesunt,amplissimum honoris titulum obtinebar.Necessum itaque est, ut Virginis exemplo humi-les fimus, animique submissionem rebus ubique

ipsis

(«) Vide P. Jacob. Alvarez tom.2. lib.4. c.5. propefinem, (i) Eum titulum prafert Epistola,qua: Viigi-nis nomine extat ad sanctum Ignatium. Vide de ea äCastro inHistoiia Deipara, cap. 23.