Quid jus Regaliae, quae illius origo, &c. 15

tiumcertarim probarunt, observaveriintque, & praecipuoin honore semper habuerunt; nec vero simile videbaturMajestatem Tuam, postquam tantum sibi apud Deum me-riti, 8c apud homines gloria; maximis pro Religione Catho-lica rebus gestis comparavit, ut nullius Majorum TuorumRegum clarissimorum memori* postis invidere, velle remaggredi, qua;, nulla vel urgente necessitate, vel Equitatesuadente, magnum esset quam plurimis Galli* Episcopis,eoriimque Clero incommodum, & justum dolorem alla-tura, non sine gravi Catholicorum omnium sensu, qui inFrancorum Annalibus,& in sacrorum Canonum Statutisanimadvertunt, quantum id veteri consuetudini, & Eccle-siastica; libertatis, ac disciplina; rationibus adversetur. Un-de plerique tum veteres - tum recentes Gallia; scriptores,quantumvis Majestati Tua; & imperio subeslent, & auctori-tati magnitudinique impensius studerent, in eos, quipr*-fatam Regalia; extensionem suadere ausi fuerunt, tanquamin malte, perdit*que causa;Patronos, & favorem Aul* ca-ptantes libera indignatione invecti, stylum subinde strin-xerunt; nullus vero Galli* Regum vel tentare id voluit,vel tentatum exequi innituit, memor H sapiente pneclarepr*cipi: Ne transiliamus terminos, quos posuerunt Patresnostri. Illud pneterea nos hujus periculi metu, curaque li-berabat, quod, cum Majestas Tua multis ab hinc annis hujusSanct* Sedis liberalitate aucta, or nataque sit pene supra vo-tum induitis amplissimis, pr*ter ea, quibus etiam RegesMajores Tui ejusdem Sedis benignitate gaudebant, nomi-nandi ad beneficia Ecclesiastica, putavissemus ipsam san-ctissimi, shpientistlrmqueolim Galli* Regis exemplo cogi-tare potius de se tam gravi periculosaque sarcina exoneran-do, quam novis ineundis rationibus Regi* in sacros reditus

aucto-