CAPUT I.

Decißones ds Decimis , Novalibus.

CASUS I.

VEmpronius Parochus ä possessoribus praedii Tusoulani, intra finesParochiae siti, praetendit decimas de rapis.

I. Quia de jure ad Parochum spectant decimae tam majores , quam

I. Quia de jure ad Parochum spectant decimae tam majores , quamminores , ita ut de omnibus & singulis fructibus rerum omnium solvidebeant, prout habetur c. ex transmijs. 23. de decimis ; Fidelis homo deomnibus i qua licite acquirere poteß, decimas erogare tenetur. & c. Tuanobis 26. eod. de cunelis omnino proventibus decima sunt reddenda. Deni-que inter res decimis subjectas c. 3. eod. recensentur universa legumina ,& c. pervenit r. eod. ipsum adeo fanum, igitur etiam de rapis decimae sol-vendae erunt.

II. Doctores inter minores decimas expressi reputant eas, quae exrapis penduntur, ut videre est apud Pichler h. t. /. 1. n. 6. ubi testaturde jure Bavarico tit. 2$. art. 12. idem de rapis ordinante.

III. Ipsie liierte fundationis de praedio Tusculano in specie asserunt,

man solle von genieldten Hoffden gewöhnlichen Zehenden geben/ wieih,ne GOtt wachsen lasset. De jure autem consuetae decimae penduntur e-tiam ex rapis. Quin imö etiam in locis vicinis solent ex rapis decimato-res accipere decimas.

IV. Edi i multo tempore ex rapis decimae solutae non fuerint, eatamen consuetudo, utpote contra jus clarum inducta, corruptela potiusdicenda est, quam consuetudo ; neque praescriptioni locus esse potest , u-bi contraria juris dispositio malam fidem inducit.

A 3 Ex