24 PARS I. CAPUT II. §. Z.

lis. Unde quaeso, tot simplicibus & idiotis,qui scholas nec a limine unquam salutarunt,tanta rerum Divinarum cognitio, quam do»ctisiimi quique mirarentur, nisi exinde, quodmodicum illud, quod de cognitione legis Di-vinae acceperunt, mox dederunt ad usuram;unde auctum semper fuit eorum talentum,

& brevi plura didicerunt DEI voluntatemfaciendo, quam alij tota vita in scholis stu-dendo. Ita sane multd nobilior efl illa do *lirina, qua desurjum efl ; quam qua laboriosihumano acquiritur ingenio . (k)

Atque utinam haec agendi, & agendo di-scendi methodus apud omnes, qui Christia-ni, ne dicam, Religiosi audiunt, paffim ob-tineret ; quäm subito alia ubique foret rerumfacies , & fide non modo viva, sed & insig-niter illuminata quamplurimi pollerent, licnempe genuinos se in Schola Christi disci-pulos probarent, si ad normam fui Magistri,qui coepit facere & docere, & ipsi incipe-rent facere & discere. Hodiedum nempeomnibus Christi discipulis evenit, quod duo-bus illis in Emaus euntibus, qui audiendoverbum DEI illuminati non sunt, faciendoilluminati sunt. (I) Ibant hi cum suo Magi-stro , cum ipso agebant, loquebantur, &quod plus est , audiebant Divinam ejus do- !>ctrinam ab ore illius, & tamen oculi eormn t

tenebantur , ne eum agnoscerent . (m) ItanS p

Chii \

Imit Chr. 1. c. zl. ^

(i) S. Greg. hom. rz. in Evang. (m) Luc. »4. >6.

crtovbc m,.& i.er.cr .uv ;.<£5 .Mmcw.CiCt.iu.ciH o-ccs *'