z6 PARS I. CAPUT III. §. 2 .

ria itaque & attenta veritatum fidei rumina,»tio dormientem , & semimortuam fidem ex-citet ; & haud dubie sanctus ille timor Domi-ni, Sc horror peccati soliditatem acquiret nul-la unquam peccati illecebra emolliendam.

Caeteriim castus DEI timor peccata nontantum gravia, seu lethalia, sed minima eti-am & venialia deliberata excludit. Licet e-nim vitam animas ista non aufferant, nec gra-viores illas pcenas se solis inducant; vires ta-men animas enervant, Sc neglecta sensim admortalia disponunt. Certe peccata etiam, ve-nialia tantum sunt offensa DEI, ipsiusque San-ctitati magnopere displicent : Ut adeoque af-fectus permanens venialium aliud non sit,quam perpetua DEO displicendi voluntas ,quae haud dubie bonae voluntati e diametroopponitur, neque cum proposito tendendiad perfectionem concordari potest. Id quodSacer, Ecclesiastes bella-similitudine expressit :Musae morientes , inquit, perdunt- suavitatemunguenti, (o) Si Muscae solum obiter deli-bent, & mox avalent, nihil nocent unguento,nisi quod modicam illam portionem fecum a-sportent. At si unguento diutius insident, &submersie demum eidem immoriuntur, to-tum reddunt insipidum. Ita prorsus pecca-ta venialia, si fortuito contingant, & poeniten-tia mox deleantur, bonae voluntati parum ad-modum detrimenti afferunt; at vero si diuti-us in animo haereant, Sc affectui immoren-

tur,

(e) Ecclc. io, ii.