DE MORTIFICATIONE. 53

& anima: saluti profutura , sibi ipsi velle.Hic amor ia Scripturis sacris alicubi odijnomine venit, sed talis odij, quod omni be-nevolentia potius est. Hic est amor ille, quoPater aeternus suum Unigenitum Hominem fa-ctum dilexit, & quo Christus itidem genui-nos suos discipulos ac filios diligit. Sicut di-lexit me Pater , inquit, £r ego ailexi vos , fejac si dicat : Sicut me Pater coelestis non admundi gaudia, divitias, honores & corporiscommoda, sed ad contumelias, cruces,mor-tem denique ignominiosissimam huc misit, 8ctamen dilexit : ita & vos diligo, dum ad la-bores & dolores, ignominias & persecutio-nes exantlandas, ad mundi conversionem ab-lego. Nec alia ad coelum via patere debetdiscipulo, quam ea, quam calcavit Magister,quem oportuit pati , of ita intrare in gloriam.Juam. (f)

En tibi normam, ad quam amoris tui sin-ceritatem exiges. Tunc amor tui ipsius ge-nuinus est, quando ea duntaxat tibi bona cu-pis , vel admittis, quae, & quatenus salutianimae deserviunt, seu grata sint sensualitatituae, seu ingrata. Et plerumque eo plus ha-bent bonitatis, quo minus habent sensibilissuavitatis. Si necdum tibi tantum animi ro-bur est, ut cum Francisco Seraphico pacisca-ris cum tuo corpore, ne ullam unquam inhac vita requiem eidem concedere tenearis;id saltem age, & modis omnibus a te ipso e-

vin-

(«0 Joan. 15. (/j Luc. -4. 14,