DE MORTIFICATIONE.

73

quam. Cum DEO dunraxat & Sanctis ejussecure loquimur quamdiu nobis liber; cumcrearuris autem appido difficile est, in longio-ri confabulatione linguae sic moderari, ut ne-cessitatis, utilitatis, & charitatis limites nonaliquantisper excedantur. Quoniam omneverbum otio/um , quod locuti fuerint homines ,reddent rationem de eo in die judicis e)

Inde est, quod Sanctissimus Legislator no-ster etiam de bonis & sanctis ad aedificatio-nem eloquiis suis discipulis, praesertim juni-oribus, raram vult concedi loquendi licenti-am, optime gnarus, in sanctis etiam collo-quiis facilem esse eorum lapsum, qui ä passio-nibus necdum sunt expurgati ; & dum proaffectu suo liberius loquuntur, periculum a-dire, ne de rebus sanctis non sancte loquan-tur, id est, non eo modo, intentione, & af-fectione animi, qua loqui decet eos, qui adperfectionem Sanctitatis ex instituto tendereobligantur. Urinam hi omnes jam modovideant, quod pius ille, & ante alios humi-litate insignis Asceta, Zacharias nomine, mor-ti jam viemus vidit; qui cum ab Abbate Moy-se interrogaretur: Quid jam vides, fili mi!placida voce respondit : Video nil melius es-se silentio. Cui Moyses : Recte dicis, fili mi?fruere nunc silentio tuo. Et egressa mox 6corpore felix anima recta ad coelum ferri vi-sa est. ( f)

Postremus sensuum est tactus ; qui cumScient. Sanft. Comp. G to-

st; Math. ii. z6. (f) v. ii. 1. j. c. ij.