DE TENTATIONIBUS. 79

§• I-

De tentatione Sensualitatis.

/^Ommunis hominum querela est, dum pec-^ eant, se ä malo deemone tentatos in pec-catum incidisse, cum tamen seipsos potius in-cusare , propriamque suam voluntatem reamperagere oporteret- Hinc celebris ille Asee-tayEgyptius, Pastor nomine, fratricuidam con-querenti,quod diabolicis tentatibnibus tantope-re exagitaretur, admiranti similis reposuit: A-deo.ne te deemones impugnant? maligni hi spi-ritus nobis nec minimum molesti sunt, quam-diu voluntati propriae obsequimur : perver-sa nostra voluntas diabolus est, qui nos ve-xat, & ad parendum ipsius cupiditatibus im-pellit. Vis scire, quibuscum diaboli pugnent?cum Moyse nempe, eique similibus viris invirtute jam perfectis. Ita plane infestissimusanimae hostis est sensualitas, live inferior bru-talis appetitus, qui intra nos latet, multo no-bis infestior, quam integra legio dtemonum.Cum etenim ratio, sive appetitus rationa-lis medius iit inter DEI voluntatem, qute su-pra illam est, & sensualitatem, seu appeti-tum sensitivum, qui infra est, gravis & an-ceps nonnunquam oritur pugna, dum utra-que ipsum ad se conatur pertrahere ; ille qui-dem ostendendo, quod justum Deoque gra-tum , iste quod delectabile, & naturae perpeccatum corruptae acceptum est.

G 4 Et