DE TENTATIONIBUS. 93

ritate saltem intentum suum evincere conabi-tur. Unde quousque contemptum se videat,ausis non desistit, sed instar vespte impuden-tis & importuna; illi se parti continuo ingerit,quam corruptioni ac fraudi magis putat op-portunam. Nam quemadmodum ille, quihosti armatus occurrit, omnesque suas viresexeritad defenstonem, facto ipso testatur, ad-versarium suum fortem esse , nec contemnen-di roboris ; at si hostem nec attendat qui-dem, ejusque insultus nihili pendat, & ride-at, ipsum nauci hominem, suaque ira indi-gnum palam ostendit, praeterea tentationisac tentatoris contemptus insigne virtutis in-dicium est, magneeque in DEum fiducia;.

Tu. ergo tentarorem dtemonem üt hostemAltistinn, boni omnis expertem, & in suapervicacia contra Omnipotentem desperate ca-put erigentem considera, cujus quam magnaest arrogantia, tam magna aut major etiamest imbecillitas , posteaquam Verbum caro fa-ctum ipsi vires ademit. Hunc talem DEIhostem ex animo despice, certus te salutis turecuram habendo, recteque agendo DEI cau-sam tueri, qui milites suos non deserit. E-contra astutia d temonis magna est, ac omnihumana longe superior ; tantaque simul ma-litia & nocendi cupido, ut consultum neuti-quam fuerit, verbis cum ipso contendere, nesumo infernalis nequitiae intellectum obtene-bret, ac mille fraudibus & impostuiis turba-to judicio , incautum in nasiam pertrahat.

H 3 In-