DE TENTATIONIBUS. 97

quandoque , ex insidiis incautum aggredi,efi A dum nil minus cogitat, ad lapsum potest

tu, impellere. Malitiam suadet occatio, quae li-

vo- cet hominem fragilem non faciat , tamen

quam fragilis sit, saepe ostendit. Tu ergo,& si ex animo bene tibi vis, occasiones quas-sa;« cunque periculosas fuge, eo. femper tutior,quo ab altero sexu remotior. Interrogavitet- aliquando Abbas fratrem lubricis cogitationi-

ut bus vexatum : Num loqui soleat cum f ve mi-au nis ? negavit frater, addidit tamen : cogita-»

iu- tiones mete novi veteresque pictores sunt,

da qui fccminas mihi olim notas ad vivum de-

r: pingunt. Cui Abbas : Mortuas, inquit, non

ibi est, quod multum timeas, fuge tantummodo,

iä, ' viventes. (m)

& Quanam autem ratione tentationi carnali,

it. dum primum se insinuat, obviandum sit, jam

: , videamus. Duplicis generis tentationes hic

ut distinguendae sunt: una levis, quae sola ma-ri- Ite cogitationis, aut turpis incidendae vexatio

r- est; altera gravis, quae praeter turpes rerum

ii- imagines vehementem quoque naturae com-

motionem , sive propter aliquam culpabilema- negligendam, suique incustodiam, sive pro-st pter occasionem periculosam fortuito obla-

:c tam, excitat. De utraque jam videamus lin-st gillatim.

ra Primam tentationem quod attinet, initiis

e- statim occurrendum, ne ex tentatione levi,

is gravis evadat. Ejusmodi namque ordinem

H 5 ten-

(«) V. PP. 1. ;. c. j.