SUI, & CONFIDENTIA IN DEO. 115

cr' cras iterum perpetras confessa ; nunc propo. -nis cavere, £r' post horam agis , quafi nihil pro-posuisses. (k) Fortiter te acturum vix nonjurato promittis , & cum Davide in abundan-tia tua dicis : Non movebor in aeternum ! &quam vilis quandoque res est, unde gravis ti-bi oritur tentatio , & in longe diffimili a Da-vi dis circo tibi fluctuant cristae, & sanguinatarena? Revera multo major est tua fragilitas ,quam dici, aut credi postit.

Nunquam igitur securitatem tibi adpromk-tas, tametsi aliquos jam in virtutibus progresifuste fecisse, ac pastionum tuarum dominiumad tempus obtinuisse videaris tibi ipsi. Neccredas inimico, si magnos tibi suggerat spi-ritus , tibrque in tua imaginatione Sanctitatiscujuspfam radios appingar, nullaque tenta-tione tibi amplius sit molestus. Haec tenta-tionum carentia gravissima saepe tentatio est,dum hominem fui securum, propriseqtiefragilitatis immemorem eo ipso lapsui'reddit pro-ximiorem. Veritatem hanc probe noveratinsignis ille A secta, cujus singulari in virtuti-bus progressui invidetis lavernio infernalis ,transfiguratus in Angelum lucis apparuit, di-xitcjue : En* ego ihm Gabriel Angelus achtea DEO missus ! quid hic humilis frater ? nem-pe in solida sui nihili cognitione fundatus nilmotus hoc nuntio statim reposuit : Erras pro-fecto, erras ; neque enim ad me, sed ctiumquempiam virum sanctum missum te esse o-

por-