i2ö PARS T. CAPUT VI. §.3. DEDlFFID.

adpoenitentiam te adduxit tamdiu te expectati-do, donec relipisceres, ut tui posset misere-ri ? Quis in animum inducat, ut credat, bo-num ilium Pastorem, qui ovem perditam totannis per spinas & cruces quaeiivit; tunc cumovicula ipsa jam Postorem suum inclamat }abjecturum esse ? DileBio mea erga hominem ,dicebat aliquando Christus S. Birgitt®, moddeeque grandis &r' incomprehensibilis est, sicut e-rat tempore pajjionis me ce , quando per mortemmeam ex nimia charitate liberavi omnes eleBoSmeos. Et fi fieri posset , ut toties morerer ,quot sunt anima in inferno , ego promptissimacharitate corpus meum traderem , eandemquepastionem fir’ mortem pro qualibet anima susti-nerem , quam sustinui pro omnibus, (p) Imoamplius quid Gertrudi fu® dixit : Si sciremme non posse subvenire illi ( qui firma spe sub .proteBionem meam confugit , ) hoc tam molestaesset desolatio cordi meo , quod omneS coelestesdelicia non possent alleviare quia in coporemeo , quod Divinitati conjunBum est , eleBisemper habent advocatum , qui cogit me compa-ti ipsis in diversis indigentiis filis. Et illa :Domine mi ! quali modo immaculatum corpustuum , in quo nunquam habuisti aliquam contra-diBionem , poterit te cogere ad compatiendumnobis in dejeBionibus nostris tam diversis ? Adquod Dominus: Intelligent i facile persuasum est,nam apostolus dicit de me : Debuit per omniafratribus asfimilari , ut misericors fieret. (q)

Om-

(p) Blos. Monil. Spir. c. 1. ( Gert. 1 . z. c. 7.