j 22 PARS I. CAPUT VI. §. 3. DE DIFFfD.

get, nec aliud magis, quäm cor contritumac humiliatum a nobis exposcit ; utpote cuiseque facile est, mille peccata dimittere, at-que unum, multoque citius multorum crimi-num reus plenam confequetur veniam, quisincero cum dolore, integraque in DEI bo-nitate fiducia convertitur, quam alius, quiunica tenetur noxa, si doleat quidem , mino-ri tamen in DEI bonitate fiducia ad frugemfe recipiat totus pavidus ac pusillanimis.Quenvadmodum namque miserationes Domini su-per omnia opera ejus, & sua bonitate homi-nibus plus delectatur DEus se exhibere ama-bilem, quäm severitate ac justitia terribilem:sic & humilem in sua bonitate fiduciam tamgratam & acceptam habet in peccatore pceni-tente, quam exosa ipsi est diffidentia ac de-speratio.

Inde est, quod benignissimus Redemptoraliquando Catharinae Senensi dixerit : Pecca-tores qui in mortis articulo de misericordiamea desperant , multo gravius me offendunt ,magis mihi displicent hoc uno peccato , qudmomnibus aliis iniquitatibus , quas unquam com-mi [erunt. Qui enim desperat , contemnit aper-te ipjam misericordiam meam , cf perverse exi-flimat , iniquitatem suam majorem esse , quämJit eadem misericordia £r bonitas mea. Qui fivere doleret , quod me offendisset ac contempfis-set, & in misericordia mea fideliter speraret ,eam certissime inveniret, {u) Vult ergo DE-