PRINCIPIO SPEI.

129

eo quoque nara inde spes promissa ha?c con-sequendi firmior erit, atque securior. Spessiquidem aliud non est, quam secura expe-ctatio futurae beatitudinis a DEO promissae ,fi homo, quod suum est , constanter faciat.Eadem autem certidudine, qua beatirudiuemipsam, quae DEus est in coelo clare visus, ex-pediamus, ipsa quoque media ad obtinendambeatitudinem necessaria, eaque simul omnia,quae bearitudinem in coelo comitantur, spera-mus, ac praestolamur ;& quidem ex eodem mo-tivo Divinae in servando promisso fidelitatis.

Quemadmodum autem fides ceu funda-mentum praefupponitur Spei, dum id, quodcredimus, expediamus : ita efficax motus speiconcipi non potest, sine amore aliquo illius,quod speratur. Quis enim sperat secure ,quod prius non amat & cupit ? An vero hicasse diu s spei sit ipse amor concupiscentiae, anvero praesupponatur tantum , Scholis venti-landum relinquimus : nobis interim dixisse suf-ficiat , este bonam voluntatem, qua homovult & sperat, quod DEus ipsum vult velle& sperare; & bonam hanc voluntatem, eoipso , quod sperat tot bona a DEO promissa,I fieri meliorem , coque magis excitari & per-fici, quo certius atque securius eadem bonaexpediar.

Nec refert, quod isthtec bona voluntas ap-petat & expediet bearitudinem, & quas adeam ducunt media, ut sibi bona ; quia eo ip-K <{. so