j6o PARSII.CAPUTII.§. 3 . DECON-

laudis humanae cupidi non sint : at pauci ad*modum id assequuntur , ut contemptum ho-minum aequo ferre animo, Sc spernere sperniplene addiscant. Esi profecto nonnunquamvidere homines, praesertim Religiosos, mi-tes, modestos, disciplinatos, Sc quantum ap-paret exterius, fatis humiles, qui in regula-rum observantia exacti, moribus compositi,in verbis cauti, tenaces silentij, nihil aguntdicuntve, unde vanae gloria; vel in minimo,possent redargui : quin imo se ipsos nonnun-quam, si laudentur, vejut omni virtute vacu-os, infirmos, fragiles, peccatores omni con-temptu dignos dictitant. Crederes , ipsamhumilitatem in eos commigrasse. Sed quam-diu tales ? tamdiu nempe, quamdiu a nemi-ne quidpiam sinistra; de fe opinionis, aut all-en jus contemptus indicium advertunt. Quodii levi verbulo, nutu, signo , aut gestu miniishonorifico sc contemptos suspicantur, moxindignantur, turbantur, stomachantur, & di-versis , iisque amarulentis agitantur cogita-tionibus.

Et ubi illa humilitas, quam eatenus prae-seferebant ? ubi illa vilis de seipso existimatio,?ubi sui ipsius, Sc respectus humani contem-ptus ? nimirum in sua imaginatione tantum ,quae modica adversitate ceu folium ä ventorapitur, Sc agitur ia transversum. Usque a-deo rara avis est, mens, ab omni laudis ac ae-stimationis humance cupidine-aliena. Sperne-re sperni , id demum genuinum animi vere

hu-