TEMPTUTEMPOR. AFFLICTIONIS. 165

contenri, multum se praestitisse arbitrantur ;illi quidem, si DEI Ecclcsiaeque praeceptis ut-!cunque pareant, & isti, si Regulae ac voto-rum substantiae non contraveniant. Uttiqueinterim hac tepiditate eo deveniunt, ut duriiea, quae consilij sunt, horrore laboris refugi«unt,sensim acinadvertenter in iis etiam, qua;praecepta sunt, desidant; ac minima primum,qüae ad rem parum facere arbitrantur, negli-gant, ac demum magis magisque debilitati,dum etiam fibi fingunt laborem in pracepto , (//)in gravia omnino prolabantur* >

Vah! iniquum rerum aestimatorem, quitalis est ! adeone gravis ac difficilis tibi laborapparet, ut tantum animi non habeas , virestuas experiundi ? Si generoso ausu rem ag-gredi volueris, plura , quam credis, te pos-te videbis. Non quia difficilis est labor, ten-ta re non audes ; ftd quia non audes , diffici-lis est. Ni contemnas laborem , timebis fem-per. Contemne, & superasti. Aggredereduntaxat fortiter : videbis tantum tibi esse vi-rium, quantum animi. Si beatitudo illa tedelectar ; etiam ipse labor pro ea susceptusdelectabit. Qui vere amat, non laborar, eti-amsi sudet in opere pro re amata. Septemannorum labores Jacobo pro dilecta sua Ka-chele suscepti videbantur pauci dies proptermagnitudinem amoiis ; adeo leve evasit illipondus diei & aestus : & tibi, si coelum di-ligis , brevissima; vita; hujus dies longi vide-antur,

{d) Ps. -z. 20.