TEMPTUTEMPOR. AFFLICTIONIS. 177

/peritas fluitor uni perdet idos. (<j) Ita sane ni-hil infelicius felicitate peccatoris. Pueris Ba-byloniis in medio fornacis ardentis illaesis com-parari possunt, qui inter fortunae blandientisobsequia, & rerum abundantiam sine animaedetrimento versantur. Humilitas nempe in-ter honores, & favores hominum periclita-tur ; castitas inter delicias cespitat, & tempe-rantia in rerum affluentia mergitur : ut nullajam, aut rara sit futurorum memoria, aut de-siderium sternorum ; dum bonorum praesen-tium jenociniis dementata mens noxia illa qui-ete früitur, in qua dicitur: Pax, pax ; Ö*non est pax. (r)

Maximum, igitur miserentis DE| benefici-um est , si adversis quandoque homo revoce-tur ad cor; 8c tum etiam,. cum recte agit,consolationum & afflictionum vicissitudinecontineatur in officio, ne ad externa licenti-us se effundat. Hinc Gertrudis illud Prophe-ta; dictum expendens : Ut mederer contritiscorde , (sj Divinitus intellexit : Quod FiliusDEI ä Patre missus, ut medeatur contritis cor-de , soleat Ele&os suos aliquo gravamine , quan-doque etiam parvo , & de exterioribus tantum ,conterere , ut inde habeat occafionem medendieos. (t) Quod eidem Gertrudi sub illis ver-bis antiphons Marianae : Illos tuos misericor-des oculos , Qfc. sanitatem corporis petentiChristus quasi blande subridens asseruit: AnN 5 ne-

(?) Prov. 1. (r) Jerctn 8. n. (t) Ilii. 6 h l.

(») S. Gert 1 , 5, c. 30. §. <5.