184 PARS II. CAPUT IV. §.i. DECON-

deret, si minimam affectionem ejusmodi bo-nis temporalibus addiceret, aut de iis alitesdisponeret, quam DEO gratum acceptumquefore arbitratur. Et hoc pacto in mediis opi-bus inops, & inter divitias est pauper spiritu,ut illis annumerandus veniat, qui ab Aposto-lo hoc elogio decorantur : Nihil habentes ,ef omnia possidentes, (e)

Primitivae Ecclesise ista fuit felicitas, utnemo fidelium quidquam suum este diceret,etsi ampla ä parentibus haberet latifundia ,aut magnam auri vim in corhune contulisset.Primus ille fervor fidei, ac certa promissaebeatitudinis expectatio uti eorum animis ho-noris ac doloris cujüsvis temporalis contem-ptum indidit, sic & ejusmodi bohorum exci-tavit fastidium, quae ad veras divitias in coeloaggregandas sibi esse poterant impedimento.Cum autem non tam divitiae ipsis quaffi ea-rundem ad animum adhaesio, coelestium desi-derium remorentur ; iit hanc a se prorsus fa-cerent alienam, nec ad hunc viscum affixi alibero ad ccelum volatu in minimo animus di*ftineretur: maluerunt facultatum suarum pre-tium Universum Apostolorum pedibus affun-dere, & communi usui omnia addicere, quämcum quali qüali periculo eorum dominium acdispensationem stbimet retinere. Ex quo ge-minam consecuti sunt utilitatem, dum ipsisdabatur singulis, prout cuique opus erat :nec miniis interim a periculo divitiarum im-munes