DE AMORE SUI IPSIUS.

401

DEI, agitatur a spiritu nequam, amore nem-pe proprio ad DEum neutiquam ordinato.

Quod tum maxime timendum, cum ani-mus avide nimis inhiat comodis, aut plus,quam par est, corporis necessitatibus indul-get; vel ex proprio suo judicio cum singula-ritatis cujusdam nota quibusdam se exercitiisaddicit ; ä quibus si quovis modo impedia-tur, statim inquietus redditur, atque turba-tur ; sicque facto ipso ostendit: amorem pro-prium dominari animo, dum solius DEI a-more & honore moveri se arbitratur.

Aliji zelo imoderato ducti negotiis, ad senil pertinentibus passim se ingerunt, purant-que obsequium se praestare DEO, si hunc velillum consilio suo operaque juvent, vel econ-tra alterius conatibus sua opinione miniis re-ctis tragulam inficiant: tametsi interim , qutefui sunt muneris, ipsi negligant,, & domumalienam succollando propriam collabi si-nant ; non advertentes , occultam aliquampassionem, propriumque amorem , ac supertiam occultam in causa esse, dum honorisDivini impulsu, aut suasu amoris, proximi idä fe fieri falso opinantur.

Sunt praeterea nonnulli, qui in multitudi-ne operum, ac exercitiorum spiritualium reisumam constituunt, putantque fe maximammeritorum m essem collecturos aliquando, siquidquid legunt in libris, vel audiunt factita-ri ab aliis, actutum imitentur ; sicque paula-tim tot le onerant devotionibus , confrater-D d 5 m-