ive*ma-la U.;jamran-aeli-[iteroxi-arti-

> 8 iqueralis;ficnosnit,fen-vi- |lori Ipo- i■ita-ursi e-ser-are-:he-ier-nctiam- ,do-fa :qui

DE AMORE PROXIMI. 417

nuntiaretur alteri. „ Ad haec cum diceret,, Gertrudis : Domine, sine ista compaffione„ bene poteras mihi dediste gratiam, pro a-„ nima ista orandi. Dominus respondit :

Speciali delectamento mihi in hoc opere„ complaceo, cum homo naturalem como-„ tionem cum bona voluntate ad me dirigit;„ & sic bonum opus perficit. „ (f)

Quoties igitur ad amorem creatura: obnaturalem aliquam ipsius perfectionem fetiqualitatem allici te sentis, mox ad increatamillam bonitatem ceu fontem omnis perfectio-nis & amabilitatis mentem evibra, & boni-tatem illam, quas tibi placer in homijie, infonte ipso degustare satage. Statimque intel-liges, modicam stillam esse, quam vides increatura,, nec propterea a- fonte ipso tibi di-scedendum esse, ut illa potiaris. Quod st amor& complacentia hujus creatur« nullum tibicieat periculum; innocue amabis in DEO ,aut DEum in creatura. Sin vero ejusmodisit bonitas aut pulchritudo, quas apta nata-que sit animum hominis avertere a creatore ,ac nimia sensuum illecebra fascinare mentem:mox animum oculosque averte-fle videant vanita-tem , (g) & creatura de fe forsitan innocuatibi fiat in decipulam. Omnis itaque affectio& amicitia creaturarum, cujus causa ac finisDEus non est, femper tibi fit suspecta. Nectu sensuali alicujus tenearis amore, nec aliumsingulari amore tui occupari cupias. Nuili-E e 5 us

(f) S. Gert i. 5. c. 19. (Z) Ps. l;j, 37.