426 PARS III. CAPUT VI. §. 2.

denti desiderio Salvatoris morem gerere,^suis precibus peccatorum conversionem pro* jj,movere gestiat ? Etsi enim ipsius misericor- ißdia erga miseros peccatores in gratiam reci- r sipiendos promptissima sit, ac insuper paffiq* prnis ejus meritum ad auxilia gratiae ipsis im- fisipendenda sit abundandisimum : quia tamen ribDivinae Justitiae, cui pariter semper consui- fintum cupit, indecens omnino foret, eum qui ex

propria se voluntate ä DEO avertit, absque Di'

voluntatis propriae conatu ad se convertere, „ ,

& culpam, quam non aversatur, condonare; „ ]

piorum ad hoc precibus juvandi sunt, utgra- „ ,

tiam quam ipsi non merentur, horum meri- „ ]

to impetrent, sicque Divinae Justitiae aliena 0- h \pera quadantenus satisfiat, & misericordia ad i!ampliora auxilia gratis imeritis concedenda ! v ,quoquomodo obligetur. Inde est, quod mul- | 5> <

ti Sanctorum, iit in eorum actis pastim legi-tur, pro peccatorum conversione non modo nezprecibus, sed etiam operibus poenitendae, pe<proprij corporis afflictationibus eousque in- pristiterint, donec mitigata Justitiae severitate, guimisericordis suas partes agere , & obcscata curilla corda sereniori gratis radio illucescente tuiad peccatorum cognitionem, veramque pce* jusnitendam efficaciter permovere licuit. , onVult nempe DEus vim talem sibi inferri miab homine, ut quos ob malam suam voluti- altiratem salvos facere non potest, ob bonam a- incsiorum voluntatem salvos facere debeat, Hio- pnrum charitate quod*modo compulsus. Sic

nem- (•