428 PARS III. CAPUT VI. §. 2.

nere pro aliis. Non inficiamur equidem ,•has voces, haec lamenta illis congruere, quosgravioris noxae per poenitentiam necdum de-letae conscientia accusat ; qui proinde quam-diu haerent in peccato , sunt inepti prorsuspro aliorum peccatis intercessores. At, quemp cenitet peccasse, jamque malte voluntati de-nuo peccandi nuntium remisit ; etsi adhucipsemet ex vulnere non ita pridem persanatoinfirmus sit, & ad recuperandam integramValetudinem propria alienaque ope indigeat;nihilo tamen minus suas preces ex vera cha-ritäte non modö pro aliis impendit utiliter ,sed etiam sibi & aliis fortassis non minus fru-ctuose , quam si in alto jam perfectionis gra-du constitutus, suteque salutis securus, aliispericlitantibus opem serret.

Dicito mihi, amabo ! quaenam major esteharitas, majorisque meriti beneficium, illi-us, qui sanus & vegetus aegroto suam navatoperam ? an vero illius, qui citm ipse fit lan-

f uidus, & obducto vix vulnere titubante ad-uc gressu pedem figat, alteri tamen pejits ha-benti in suppetias eat, & quasi manu supervulnus, proprium posita adrepat ad obligandavulnera aliena ? Christo Domino gratissimahaec eharitas est, quam singulari misericordi®sum effectu compenset. En ! ipse verba pissij-mi Redemptoris apud Gertrudem : „ Omni-„ no impossibile est Parernaepierari meae - esi„ fectibüs miscricordigi non respicere eum ,„ qui quamvis propriis gravatus excessibus