442 PARS III. CAPUT VI. §. z.

satisfacit, non legi charitatis; neque tali mo*do alium sanandum speret, quo laedit seip»tum. Nisi delinquens amari se sentiat, etiamdum corripitur, perit correctio. Hinc Au»gustinus corrigenti proximum : si , inquit,amore illius facis, optime facis; si amore tuifacis, nihil facis. Sane indiscreti correctoresillis tectoribus sunt similes, qui unam alter-amve tegulam restituturi, decem integrasfrangunt sua impetuositate. Sic importuna,& nil minus quäm amorofa correctio animumdelinquentis magis exulcerat, & omni fructuprocul perit cum sonitu verborum; quin nonraro compunctionis loco, animum proximisua inficit amarulentis, A diffidentia erga cor-rigentem, unde graviores nonnunquam,quimfuerat praecedens, sequuntur defectus, & fiterror posterior pejor priore. In eos dunta»xat invehendum severius, qui nulla facti tamguntur poenitentia, aut etiam malefacta defen-dunt : „ Illum econrra ( uti egregius Afceta„ ASgyptius, Abbas Pastor monuit ) illum,„ qui errorem agnoscit, seque peccasse fate-,, tur, durius ne arguas, alioquin bonum a-nimi propositum in illo turbabis. Econtra„ si suaviter illi dicas : non contristeris nimi-„ um , frater ! sed cave tibi in futurum; hoc„ pacto magis ipsum ad poenitentiam move-„ bis. ,, soj

Si iis etiam, qui ex officio tenentur, tamcauto opus est, ne corrigendo alios aliquo«

faci-

(o) V. PP. i. $. c. i9. «, 4«.